آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٦٧ - حضرت عيسى و مرد هيزم شكن
وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ[١].
آيا نمىدانى كه خدا توبه را از بندگانش قبول مىكند و صدقات را مىگيرد و خدا تواب و رحيم است. و از ابى عبد اللَّه امام صادق ٧ فرمود: خداى تبارك و تعالى مىفرمايد: همه اشيا را من وكالت دادم كه ديگرى آن را بگيرد جز صدقه كه من به سرعت با دستم آن را مىگيرم حتى مرد و يا زنى به اندازه يك خرما و يا نيمه آن صدقه مىدهد و من آن را مىگيرم و آن را پرورش مىدهم چنان كه مردم كره اسب و بچه شتر را كه تازه از مادرش جدا شده پرورش مىدهند، آنگاه ايشان مرا در قيامت ملاقات مىكنند آن صدقه را براى او مىآورند در حالى كه مثل كوه احد بزرگ شده است.
امام صادق ٧ فرمود: روزى را با صدقه پائين بكشيد.
[معامله امام صادق با خدا]
امام صادق (ع) به فرزندش محمد فرمود: پسركم از آن خرجى چه مقدار باقى مانده است؟
عرضه داشت چهل دينار فرمود: برو و آن را صدقه بده! عرض كرد جز آن چيزى باقى با من نمانده است، فرمود: همان را صدقه بده، زيرا خداى تعالى آن را جايگزين مىكند. آيا نمىدانى كه هر چيزى كليدى دارد و كليد روزى صدقه است پس صدقهاش را بده و محمد گفت: پس آن را صدقه دادم بيش از ده روز نگذشته بود كه چهار هزار دينار از جايى به آن حضرت رسيد. و فرمود صدقه قرض را ادا مىكند و بركت مىآورد. و نيز فرمود صدقه دين را ادايى كند و بركت به جاى آن به ارمغان مىآورد و فرمود: وقتى محتاج شديد با صدقه با خدا تجارت كنيد و امام باقر ٧ فرمود: صدقه علاوه بر دفع مرگ بد، (١٣) هفتاد بلا از بلاهاى دنيا را برمىگرداند، زيرا صدقه دهنده هرگز با مرگ بد نمىميرد.
[حضرت عيسى و مرد هيزم شكن]
گفته شده: وقتى كه حضرت عيسى با اصحابش نشسته بود مردى بر ايشان گذشت. و حضرت فرمود: او مىميرد مدتى نگذشت كه آن مرد با كولبارى از هيزم برگشت گفتند: اى روح خدا! شما خبر داديد كه ايشان مىميرد اينك او را زنده مىبينيم. حضرت عيسى ٧ فرمود: هيزمت را بگذار مرد هيزم را گذاشت آن حضرت هيزم را باز كرد، ناگهان مارى سياه را ديد
[١] - ٩/ توبه، ١٠٤.