آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٥٧ - فصل در خواص متفرقه

خداى تعالى به ايشان فرمود بميريد پس ايشان مردند از آن خارج شو تو رجيم هستى از آنجا خارج شد در حالى كه ترسان بود و انتظار مى‌برد.

اسرى بعبده ليلا من المسجد الحرام الى المسجد الاقصى الّذي كأنّهم يوم يرونها لم يلبثوا منزه است خدايى كه بنده خويش را به هنگام شب از مسجد الحرام به مسجد الاقصى برد.

مثل آنكه آن روز وقتى الّا عشية او ضحيها فاخرجنا هم من جنّات و عيون و زروع و مقام كريم و نعمة كانوا فيها آن را ببينند گويا شبى و يا روزى در آن بيشتر درنگ نكرده بودند. پس ايشان از بهشت و چشمه‌ساران و زراعت‌گاهها.

فاكهين فما بكت عليهم السماء و الارض و ما كانوا منظرين اخرج منها فما يكون لك أن تتكبّر.

و جايگاه نيكو نعمت‌هايى كه در آن متنعم بودند بيرون كرديم پس آسمان و زمين بر ايشان نگريست و مهلتى نداشتند از آن خارج شويد شما حق نداريد فيها فاخرج انّك من الصاغرين اخرج منها مذموما مدحورا فلنأتينّهم بجنود لا قبل لهم كه در آن كبر بورزيد خارج شو تو از حقيرانى از آن خارج شو در حالى كه نكوهش شده و رانده‌شده‌اى هستى پس لشكريانى بى‌پايان برايشان بها و لنخرجنّهم منها اذلّه و هم صاغرون» فرود آورم و ايشان را از آن سرزمين به خوارى بيرون كنم در صورتى كه تحقير شده‌اند.

حديث هيجدهم: از سمرة بن جندب نقل شده كه رسول خدا ٦ فرمود: هر كس وضو بگيرد و به قصد مسجد از خانه خارج شود و به هنگام خروج از خانه بگويد: بسم اللَّه‌ الَّذِي خَلَقَنِي‌