آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٣٣٢ - يادداشتهاى باب چهارم

مستحق اجابت باشد و آن اينكه معروف را بياورد و منكر را ترك كند و مراعات امثال اين شرايط را بنمايد تا آنكه اجابت بر قلبش غالبتر از رد و عدم اجابت دعا باشد دوم آنكه بگوييم: او را بخوانيد در حالى كه معتقد به وقوع اجابت هستند.

مجلسى (ره) در مرآة فرمود: در اين دو روايت اشاره به اين شده كه حسن ظن به خدا معنا و مقتضايش عمل نكردن و جرأت بر گناهان به اتكال بر رحمت خدا نيست، بلكه معناى آن اين است كه با اينكه عمل مى‌كند بر اعمالش تكيه نمى‌كند و پذيرش آن را از فضل و كرم الهى مى‌داند و ترس از گناه و قصور عملش دارد، نه از پروردگارش. پس حسن ظن به خدا منافات با ترس ندارد بلكه ناچار از ترس و رجا و حسن ظن هستيم.

٣١- ١٢٩ سطر ١٩:

عنوان فصل در جاى خود قرار ندارد با آنكه قبل و بعد آن در يك سياق آمده است.

٣٢ ص ١٣١ سطر ٣:

تفصيل آن در باب چهارم در فصل يارى برادران و التماس دعا از ايشان آمده است.

٣٢ ص ١٣١ سطر ٣.

مرحوم مجلسى در مرآة مى‌فرمايد: اين مناجات با آنچه كه بعدا مى‌آيد منافات ندارد كه در عرش ندا در داده مى‌شود كه صبر هزار برابرش مال تو باشد زيرا اضافه به مقتضاى دعاى وى است و اضافه تفضل حق سبحان به بعضى مى‌باشد يا اينكه دو برابر كمترين مرتبه است، و صد هزار برابر بيشترين آن است و بين اين دو مرتبه به حسب تفاوت مراتب داعى و مدعو مراتب مختلف مى‌باشد.

و گفته شده است كه علت دو برابر شدن آن است كه دعا براى غير، متضمن دو عمل صالح است (١) دعا (٢) دعاى بر برادرش و دوستى با وى و طلب خير براى وى، به همين خاطر اين دعا مستجاب است و دو برابر اجر مى‌برد.

٣٣ ص ١٣٢ سطر ١٨:

از سفيان عيينه وارد شده كه گفت: من از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمايد: حسن‌