آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٧٩ - ١٣ - الباقى

اجابت است و اوست كه توبه را از بندگان مى‌پذيرد و دعا را مى‌شنود و گفتند سميع يعنى داناى به شنيدنيها كه همان اصوات و حروف است حصول اين معنا براى خدا روشن است زيرا هيچ يك از صداهاى خلقش بر او پنهان نيست يا آنكه سميع است چون به همه اشيا عالم است و در اين معنا اسم «البصير» شريك است.

٨- البصير:

و او بيناست يعنى داناى پنهانى‌ها. و گفتند كه بصير يعنى داناى ديدنى‌ها.

٩- القدير:

به معناى تواناست و كسى كه قدرت و تمكن امرى داشته باشد به او قدير گفته مى‌شود. كسى نمى‌تواند از مراد و خواست او امتناع كند چيزى نمى‌تواند از قبض و بسط او خارج شود.

١٠- القاهر:

[١] و او كسى است كه ستمگران را مقهور ساخته و بندگانش را بواسطه مرگ مغلوب كرده است و اشياء از آنچه كه او اراده اجرا دارد، نمى‌توانند امتناع كنند.

١١- العلىّ:

كسى كه از صفات مخلوقات پاك است و بزرگتر از آن است كه به تعريف درآيد و گاهى العلىّ به معناى برتر از خلق به اينكه قدرت بر ايشان دارد، مى‌آيد، يا آنكه خداى تعالى بلند مرتبه است به اينكه از اشيا و اضداد بالاتر است و از آنچه كه وساوس جهّال در آن فرو رفته و افكار گمراهان در آن ورطه افتاده بالاتر است پس او متعالى است از آنچه كه ستمگران در موردش مى‌گويند.

١٢: الاعلى:

به معناى پيروز است، چنان كه خداى تعالى فرمود: لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى‌:[٢] اى موسى! مترس تو پيروزى. و گاهى الاعلى به معناى پاكيزگى از افعال و اضداد و اشباه و نظاير است.

١٣- الباقى:

و آن به معناى اين است كه پديده‌هاى زايل‌شدنى بر او عارض نمى‌شوند و بقاى او غير متناهى است و به حد در نمى‌آيد، و بقاء و دوام آن به صفت بقا و دوام اهل بهشت و

[١] ن ل القهار.

[٢] - ٢٠/ طه، ٦٨.