آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٧٠ - مرد عاشق از امام صادق راهنمايى مىگيرد

كم باشد، ولى كسى كه بنا مى‌كند و خراب مى‌كند ممكن است اصلا بنايى برايش باقى نماند.

پس كوشش كن كه هر دو طرف را مراعات نمايى تا آنكه حقيقت آن را مراعات كنى و به سلامت بمانى و غنيمت ببرى. پس اگر به يكى بيشتر نمى‌رسى پس بهترين انتخاب، انتخاب قسمت اجتناب است بنا بر اين سالم مى‌مانى گرچه غنيمت هم نبرى و در غير اين صورت هر دو قسمت از دستت بيرون مى‌رود و شب زنده دارى و سختى آن نفعى به حال تو ندارد در صورتى كه آبروى مردم را در دهان مضمضه مى‌كنى.

از پيامبر ٦ روايت شده كه فرمود: شما را از پرخورى بر حذر مى‌دارم، زيرا بر قلب داغ سختى و مهر قساوت مى‌زند و اعضا را در طاعت كند مى‌كند و گوشها را از شنيدن موعظه گنگ مى‌نمايد شما را بر حذر مى‌دارم از نگاه زيادى، زيرا هواى نفس را در دل مى‌كارد و باعث غفلت مى‌شود و شما را بر حذر مى‌دارم از اينكه طمع پيشه كنيد، زيرا قلب را با سختى حرص توأم مى‌سازد و مهر دنيا دوستى، بر دل مى‌زند و اين كليد همه معاصى و گناهان است و باعث از بين رفتن همه حسنات مى‌باشد. و اين سخن نظير گفتار آن حضرت است كه در گذشته بيان شد كه فرمودند: بر حذر مى‌دارم شما را كه آتشهايى به درختانتان در بهشت بفرستيد و آنها را بسوزانيد.

محمد بن يعقوب با واسطه از ابى حمزه نقل مى‌كند: گفت در نزد على بن الحسين امام سجّاد بودم مردى خدمت آن حضرت (ع) رسيد عرضه داشت اى ابا محمد! به زنان مبتلا هستم روزى زنا مى‌كنم و روزى روزه مى‌گيرم آيا مى‌تواند روزه‌ام كفاره زنا باشد؟ حضرت على بن الحسين (ع) فرمود: هيچ چيز نزد خدا عزيزتر از طاعت نيست به اينكه عصيان نشود پس زنا هم مكن و روزه هم مگير. حضرت ابو جعفر ٧ دست او را گرفت و او را به طرف خود كشيد و فرمود: آيا عمل اهل آتش مى‌كنى و اميد بهشت دارى؟! و از پيامبر ٦ آمده كه فرمود: اقوامى در روز قيامت مى‌آيند حسناتى بسان كوههاى تهامه دارند امر مى‌شود كه به آتش انداخته شوند. از آن حضرت پرسيدند آيا ايشان نماز مى‌گذاشتند؟

فرمود: اينها نماز مى‌گزاردند و روزه مى‌گرفتند و نزديك نيمى از شب را عبادت مى‌كردند، ولى وقتى اندكى از دنيا بر ايشان لبخند مى‌زد بر آن مى‌افتادند. بدان كه تو به اين مرحله نمى‌رسى جز آنكه با نفس اماره جهاد كنى، زيرا بدترين دشمنان نفس اماره مى‌باشد و انسان ابتلاى بسيارى به او دارد و نيز بسيار ويرا در مهالك مى‌اندازد و بسيار پر شهوت است. خداى تعالى فرمود: فَأَمَّا مَنْ طَغى‌ وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى‌ وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى‌