آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢١٣ - چگونگى تمجيد

مگر نمى‌دانيد كه شما ناشنواى را صدا نمى‌زنيد و غايبى را نمى‌خوانيد و شنواى نزديك خود را مى‌خوانيد.

فصل (٦) ذكر اقسامى دارد

قسم اول: تمجيد است.

سعيد قماط از فضل روايت كرد گفت: به ابو عبد الله ٧ گفتم:

فدايت شوم! دعايى جامع يادم بده، فرمود: خداى را حمد كن آنگاه هيچ نمازگزارى نيست كه براى تو دعا مى‌كند و مى‌گويد: سمع اللَّه لمن حمده خداى بشنود حمد كسى را كه حمدش نمود.

و از پيامبر ٦ روايت شده است كه فرمود: هر سخنى كه با حمد شروع نشود، ناقص است.

و ابو مسعود از امام صادق (ع) روايت كرد كه فرمود: هر كس چهار بار به هنگام صبح بگويد:

«الحمد لله رب العالمين» شكر آن روز را ادا كرده است و وقتى به هنگام شب چهار بار همان را بگويد شكر آن شب را ادا كرده است. (٦٧) و از امام صادق ٧ روايت شده است كه فرمود: رسول خدا مى‌فرمود هر كس بگويد: «الحمد للَّه كما هو اهله» حمد خدايى را همان گونه كه سزاست، نويسندگان آسمانها مشغول نوشتن ثواب آن گردند، پس به خداى عرضه بدارند كه:

خدايا! ما غيب نمى‌دانيم، خداى تعالى مى‌فرمايد: همان طور كه بنده گفته است بنويسيد و من پاداشش را مى‌دهم.

چگونگى تمجيد

على بن حسان از بعضى اصحاب از امام صادق نقل كرد: هر دعايى كه قبل از آن تمجيد نباشد دم بريده است ابتدا با تمجيد خداى تعالى شروع كند، سپس ثنا نمايد. پرسيدم: حد اقل تمجيد لازم چه مقدار است فرمود مى‌گوييد: «اللّهم انت الاوّل فليس قبلك شى‌ء و انت الآخر فليس بعدك شى‌ء و انت الظّاهر فليس فوقك شي‌ء و انت الباطن فليس دونك شى‌ء و انت العزيز الحكيم»: خدايا تو اولى، قبل از تو چيزى نيست. تو آخرى بعد از تو چيزى نيست. تو ظاهرى و بالاتر از تو چيزى نيست و تو باطنى باطن‌تر از تو چيزى نيست و تو عزيز حكيمى. و به همين اسناد گفت: از امام صادق پرسيدم: كمترين چيزى كه از تمجيد كفايت مى‌كند چيست فرمود اين گونه مى‌گويد: «الحمد للَّه الذى علا فقهر و الحمد للَّه الذى بطن»