بر همسايه‌اش نفرين مى‌كند و خداى تعالى راه عوض كردن خانه را با فروش آن و دور شدن از همسايه را به او داده است. و يونس بن عمار روايت كرد و گفت: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: بنده دستانش را باز مى‌كند و خداى تعالى را مى‌خواند و از فضلش مالى را مى‌خواهد خدا به او مى‌دهد و فرمود: سپس اين بنده آن مال را در راه بيهوده صرف مى‌كند و آنگاه بر مى‌گردد و دوباره خدا را مى‌خواند خداى تعالى مى‌فرمايد: مگر به تو ندادم آيا با تو چنين و چنان نكردم.

[دعاى سنگدلان اجابت نمى‌گردد]

دعاى كسى كه با دلى سخت و مشغول به غير خدا دعا مى‌كند قبول نمى‌شود.

سليمان بن عمرو روايت كرد كه شنيدم از امام صادق (ع)، مى‌فرمود: خداى تعالى مى‌فرمايد:

دعاى كسى را كه دلش به غير من مشغول باشد اجابت نمى‌كنم. وقتى دعا كنى قلبت را به طرف خداى متوجه كن سپس يقين به اجابت نما[١] و سيف بن عميره از مردى از امام صادق ٧ نقل كرد كه آن حضرت فرمود: خداى عز و جل دعاى كسى را كه دلى سخت دارد اجابت نمى‌كند و هر كس بر دعا پيشى نگيرد به هنگام نزول بلا دعاى وى شنيده نمى‌شود و هر كس در دعا پيشى بگيرد خداى تعالى دعاى او را به هنگام نزول بلا اجابت كند و به او گفته مى‌شود، اين صدا آشناست و از آسمان محجوب نمى‌شود و هر كس بر دعا پيشى نگيرد خداى تعالى به هنگام نزول بلا او را اجابت نمى‌كند و ملايكه مى‌گويند اين صدا را نمى‌شناسيم.

و دعاى كسى كه اصرار بر گناهان دارد اجابت نمى‌شود

رسول خدا ٦ فرمود: مثل كسى كه بدون عمل دعا مى‌كند مثل انسانى است كه بدون چلّه كمان تير مى‌اندازد. و از امام صادق ٧ آمده: مردى از بنى اسرائيل براى اين كه خدا به او پسرى دهد سه سال دعا مى‌كرد وقتى ديد خداى تعالى او را اجابت نمى‌كند عرضه داشت: خدايا آيا من از تو دورم كه سخن مرا نمى‌شنوى يا اين كه من به تو نزديكم و تو مى‌شنوى ولى اجابت نمى‌كنى؟ كسى در خوابش آمد و به او گفت: تو از سه سال تاكنون خداى را با زبانى فحّاش و

[١]

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)