اجابت اثرى نديد. به خدمت حضرت عيسى ٧ آمد و شكايت حال خويش را نمود و از او خواست كه برايش دعا كند پس حضرت عيسى ٧ وضو گرفت و نماز گزارد و سپس دعا كرد خداى به او وحى فرمود: اى عيسى بنده من از درى غير از در من وارد شد و از من درخواست كرد، ولى در قلب وى نسبت به رسالت تو شك وجود دارد بنا بر اين اگر آنقدر دعا كند تا گردنش قطع شود و انگشتانش از هم جدا شود من اجابتش نمى‌كنم پس حضرت عيسى متوجه او شد و به او فرمود: آيا پروردگارت را مى‌خوانى و قلبت نسبت به پيامبرش شاك است عرضه داشت اى روح خدا و كلمه او به خدا قسم همان گونه بود كه گفتى پس از خدا بخواه كه آن شك از من زايل شود. حضرت عيسى ٧ براى او دعا كرد و خدا به او تفضّل فرمود (و شكش زايل شد و حاجتش برآورده شد) و در زمره خانواده‌اش درآمد و ما اهل بيت همانند حضرت عيسى هستيم خدا عمل بنده‌اى را كه در ولايت ما شك دارد قبول نمى‌كند.[١]

قسم ششم از علل استجابت دعا مربوط به فعل است مثل دعاى بعد از نماز

امير المؤمنين از رسول خدا ٦ نقل كرد كه آن حضرت فرمود: هر كس نماز واجبى را ادا كند بعد از آن دعايى مستجاب نزد خدا دارد. ابن فحّام مى‌گويد: حضرت امير المؤمنين ٧ را در خواب ديدم و از صحت خبر سؤال كردم حضرت فرمود: روايت درست است وقتى نماز واجبت تمام شد در حال سجده بگو: اللهم انّى أسألك بحق من رواه و بحق من روى عنه صلّ على جماعتهم و افعل بى كيت و كيت: خدايا از تو مى‌خواهم بحق كسى كه روايت كرد و به حق كسى كه از او روايت شده بر جماعت ايشان درود فرست و فلان حاجت مرا برآور.

و از امام صادق ٧ وارد شده كه خداى تعالى نماز را در بهترين اوقات بر شما واجب كرد، پس حوايج را بعد از نمازهاى واجب از خدا بخواهيد.

و از امير المؤمنين ٧ آمده است: هيچ بنده‌اى از نمازش فراغت نيابد جز آنكه از خدا بهشت را درخواست كند و از آتش به او پناه برد و بخواهد كه حور العين تزويجش كند. و از ابى‌

[١] بابا افضل كاشى مى‌گويد:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)