آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ١٢٩ - فصل(١) حسن ظن به خدا(٣١)

باب چهارم در كيفيت دعا

دعا آدابى دارد كه به سه قسم تقسيم مى‌گردد.

قسم اول از جمله آداب دعا، آداب قبل از دعاست،

مثل اينكه پاكيزه و با طهارت باشد و استشمام بوى خوش نمايد و به طرف قبله بايستد و صدقه دهد خداى تعالى فرمود: فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً[١] قبل از نجوا صدقه دهيد. و به دليل گفتار حق سبحان كه فرمود: وَ لْيُؤْمِنُوا بِي‌[٢] به من ايمان آورند (كه دعايشان را اجابت كنم) و به يقين بدانند كه من قدرت بر برآوردن در خواستشان را دارم و رسول خدا ٦ فرمود: خداى تعالى مى‌فرمايد: هر كس مرا بخواند و بداند كه من ضرر مى‌رسانم و نفع مى‌دهم دعايش مورد اجابت قرار مى‌گيرد.

فصل از آداب دعا حسن ظن بندگان به مالك عباد در اجابت است‌

(٢٩) خداى تعالى فرمود: وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً[٣] و او را به ترس و اميد بخوانيد. و در حديث قدسى آمده: من به محض گمان بنده‌ام به نزد او هستم؟! پس بنده من گمانى جز گمان نيكو به من نبرد رسول خدا ٦ فرمود:

خداى را بخوانيد در حالى كه يقين به اجابت داريد. (٣٠) و از جمله چيزهايى كه خداى تعالى به حضرت موسى (ع) وحى كرد اينكه: اى موسى مادامى كه مرا بخوانى و اميدوار به من باشى من تو را مى‌بخشم. سليمان بن فراء از مردى از ابى عبد الله امام صادق (ع) نقل كرد كه حضرت فرمود: وقتى خداى را خواندى حاجت خود را بر در خانه بدان. و در روايت ديگرى آمده است: با دلت به خدا روى آور و حاجت خود را بر در خانه بدان.

فصل (١) حسن ظن به خدا (٣١)

چگونه گمان نيكو به خداى نداشته باشى در حالى كه خدا اكرم الاكرمين و ارحم الراحمين است و او كسى است كه رحمتش بر غضبش پيشى گرفته است. و روايت شده است كه خداى‌

[١] - ٥٨/ مجادله، ١٣.

[٢] - ٢/ بقره، ١٨١.

[٣] - ٧/ اعراف، ٥٦.