خشوع و طاعت و افتادگى، مصالح و منافع خود را بخواهيد. و از جمله آن كلمات: اينكه وقتى داخل روزه شديد نفوستان را از آلودگى و فحش و نجاست پاك كنيد و براى خدا با قلبهاى صاف و پاكيزه از افكار بد و خيالات زشت روزه بگيريد! زيرا خداى تعالى دلهاى آلوده و نيت‌هاى شرك آميز را نجس مى‌شمارد.

امر سيزدهم: دعا بايد قبل از حاجت سابقه داشته باشد

رسول خدا ٦ به ابا ذر فرمود: اى ابا ذر! آيا سخنانى به تو ياد ندهم كه خداى تعالى منفعتى از آن به تو برساند؟ عرضه داشت: بله اى رسول خدا ٦ فرمود: خداى را حفظ (ياد) كن خداى تو را حفظ (ياد) مى‌كند خداى را حفظ (ياد) كن او را جلوى خودت مى‌يابى. در آسايش خودت را به خدا بشناسان، خداى تو را در سختى مى‌شناسد وقتى درخواست مى‌كنى از خدا درخواست كن! وقتى كمكى مى‌خواهى از خدا كمك بخواه تقدير حوادث پايان پذيرفت و تا روز قيامت نوشته گرديد. اگر تمام خلق كوشش كنند كه نفعى كه خداى تعالى مقدر نفرمود به تو برسانند نمى‌توانند.

و هارون بن خارجه از امام صادق ٧ نقل كرد كه آن حضرت فرمود: دعا در آسايش باعث استجابت دعا به هنگام بلاست و از آن حضرت روايت شده است: كه هر كس از بلايى بترسد كه مبادا به او اصابت كند از خداى تعالى درخواست نمايد كه خدا او را به آن مبتلا نكند. خداى تعالى هرگز آن بلا را به او نازل نمى‌كند و امام سيد العابدين ٧ فرمود: دعا بعد از آنكه بلا نازل شد فايده‌اى ندارد. (٥١)

امر چهاردهم: دعا براى برادران و التماس دعا از ايشان‌

ابن ابى عمير از هشام بن سالم از امام جعفر صادق (ع) روايت كرد، فرمود: هر كس چهل مؤمن را پيشاپيش دعا كند، سپس براى خود دعا كند، خداى تعالى دعايش را مستجاب كند. و بعد از پايان نماز شب مستحب است كه در حال سجده بگويد: «اللّهمّ ربّ الفجر و اللّيالي العشر و الشّفع و الوتر و اللّيل اذا يسر و ربّ كلّ شي‌ء و مليك كل شي‌ء صلّ على محمّد و آله و افعل بى و بفلان ما انت اهله و لا تفعل بنا ما نحن اهله يا اهل التّقوى و المغفرة» پروردگارا! پروردگار فجر و شبهاى دهگانه (اول ذى الحجه) و پروردگار جفت و فرد و شب، آن هنگام كه به روز روشن مبدل مى‌شود و پروردگار همه، و پادشاه همه، درود بر محمد و آلش‌