آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ١٢٦ - كسى كه مظالم و تبعات بندگان را بر گردن دارد دعايش مردود است

است تا آنكه متفرق گردند.

پيامبر ٦ فرمود: خداى تعالى به من فرمود: كه اى برادر پيامبران و اى برادر بيم‌دهندگان! قوم خودت را از اين بترسان كه در خانه‌اى از خانه‌هاى من وارد شوند در صورتى كه مظلمه‌اى از بنده‌اى در گردنشان است. هنگامى كه به پيشگاه من نماز مى‌گذارد او را لعنت مى‌كنم تا به آن زمان كه آن حق را به صاحبش رد كند در اين هنگام گوش اين عبد مى‌شوم كه مى‌شنود و چشمش مى‌گردم كه مى‌بيند و او از دوستان و برگزيدگان من مى‌شود و همسايه من در بهشت به همراه پيامبران و صديقان و شهدا مى‌گردد. و از امير المؤمنين (ع) نقل شده است كه خداى تعالى به عيسى ٧ وحى فرمود: به بنى اسرائيل بگو: داخل خانه‌اى از خانه‌هاى من نشوند جز آنكه چشمانشان خاشع و قلبهايشان پاك و دستهايشان طاهر باشد و ايشان را آگاه كن كه من دعاى كسى را كه در گردنش مظلمه احدى باشد اجابت نمى‌كنم.