و آنها عبارتند از: روزه دار، و حاجى، و معتمر، و جنگجو، و مريض، و پيشواى دادگر و مظلوم و دعاى مؤمن در حق برادر مؤمن در غيابش. عبد الله بن سنان از امام صادق ٧ روايت كرد، فرمود: پنج دعاست كه از پروردگار تبارك و تعالى محجوب نمى‌شود: دعاى پيشواى عادل و دعاى مظلوم، خداى تعالى مى‌فرمايد: من، اگر چه بعد از مدتى، براى تو انتقام مى‌گيرم. و دعاى فرزند صالح براى پدر و مادرش و پدر صالح براى فرزندش و دعاى مؤمن در غياب مؤمن براى او، خداى تعالى مى‌فرمايد: و براى تو مثل آن باد و خداى سبحان به موسى فرمود: با زبانى كه معصيتم نكردى دعايم كن! عرضه داشت: كجا چنان زبانى را پيدا كنم فرمود: به زبان ديگران مرا دعا كن.

[دعا بايد به نسبت به همه شمول داشته باشد و بايد قبل از نزول بلا دعا كرد]

هارون بن خارجه از امام صادق ٧ نقل كرد فرمود: دعاى به هنگام آسايش، نيازهاى به هنگام بلا را برآورده مى‌كند، محمد بن مسلم از امام صادق ٧ روايت كرد كه فرمود:

جد من مى‌فرمود: بر دعا اقدام كنيد! زيرا وقتى بنده دعا كند وقتى كه بلا بر او نازل شود و آنگاه دعا كند گفته مى‌شود كه صدايش را مى‌شناسيم، و وقتى شخص خدا را قبلا نخوانده باشد به او مى‌گويند قبلا كجا بودى؟ و از امام صادق ٧ آمده است: اگر كسى از بلايى بترسد كه بر او نازل شود و بر دعا اقدام كند خداى تعالى هرگز آن بلا را بر او نازل نمى‌كند.

پيامبر ٦ وارد شده است كه فرمود: اى ابا ذر! آيا كلماتى را كه مفيد به حال تو باشند به تو ياد ندهم؟ عرضه داشت: بله اى رسول خدا! فرمود: خدا را حفظ (ياد) كن خداى تو را حفظ (ياد) مى‌كند خداى را حفظ (ياد) كن! در جلوى خود او را مى‌يابى! خودت را به هنگام آسايش با خداى آشنايى ده! خداى تعالى در زمان سختى تو را مى‌شناسد. وقتى خواستى از كسى سؤال كنى، از خداى سؤال كن! وقتى خواستى از كسى يارى بجويى از خدا يارى بجوى. قلم هر آنچه كه تا قيامت اتفاق افتد، نوشته است و اگر تمام خلايق بكوشند به تو سودى رسانند كه خداى آن را مقدر نكرده است، نمى‌توانند.

سكونى از امام صادق ٧ روايت كرد فرمود: رسول خدا فرمود: از نفرين مظلوم شما