آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٣٧ - قسم سوم دعاهاى تعويذ و آن چند دعاست

روايت هفتم: از ابى جعفر ٧ روايت شده كه فرمود: هر كس «لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم» بگويد خداى تعالى هفتاد نوع بلا را از او دور مى‌كند كه كمترين آن جنون است و هر كس از خانه‌اش خارج شود و بگويد: «بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم» دو فرشته گويند هدايت شدى و وقتى بگويد «لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم» به او گويند محفوظ شدى وقتى بگويد: «توكلت على الله» به او گويند: كفايت شدى و شيطان مى‌گويد: چه كنم با كسى كه هدايت شد و محفوظ ماند و كفايت شد.

روايت هشتم: ابو حمزه گفت: از ابى جعفر باقر (ع) اذن دخول خواستم آن حضرت خارج شد در حالى كه لبانش حركت مى‌كرد: سؤال كردم چه مى‌فرموديد؟ پاسخ داد: اى ثمالى آيا فهميدى؟

گفتم: فدايت شوم، بله! فرمود: من كلمه‌اى را گفتم كه هيچ كس نگفت جز آنكه خدا امر دنيا و آخرت او را كفايت مى‌كند، گفت: پرسيدم آيا مرا از آن مطلع نمى‌كنى؟ پاسخ داد: بله، سپس فرمود: هر كس به هنگام خروج از منزلش بگويد: «بسم اللَّه حسبى اللَّه توكّلت على اللَّه اللّهم انّى اسألك خير امورى كلّها و اعوذ بك من خزى الدّنيا و عذاب الآخرة» بنام خدا، خدا مرا كافى است. بر خداى توكل كردم خدايا! من بهترين امور را از تو مى‌خواهم و از دشمنى دنيا و عذاب آخرت پناه به تو مى‌برم خداى تعالى امر دنيا و آخرتش را كفايت مى‌كند.

روايت نهم: امير المؤمنين فرمود: وقتى خواستيد بخوابيد پهلو بر زمين نگذاريد تا آنكه بگوييد:

«اعيذ نفسى» خودم و دينم و اهل و فرزندام و دينى و اهلى و ولدى و خواتيم عملى و ما رزقنى ربّى و ما خوّلنى بعزّة اللَّه و عظمة اللَّه و جبروت اللَّه و پايان كارم و آنچه خداى به من روزى داد و آنچه را كه مملوك من كرد پناه مى‌دهم به عزت خدا و عظمت خدا و جبروت خدا و سلطان اللَّه و رحمة اللَّه و رأفة اللَّه و غفران اللَّه قوّة اللَّه و قدرة اللَّه و جلال اللَّه و بصنع‌