آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٩٨ - ٩٨ - اللطيف

«خير الراحمين» يعنى زياد رحمت مى‌كند.

٩٥- الديّان:

و وى كسى است كه به بندگان پاداش و جزاى اعمال را مى‌دهد و الدّين به معناى جزاست گفته مى‌شود: «كما تدين تدان» يعنى همان طورى كه جزاء و پاداش مى‌دهى به تو پاداش مى‌دهند.

«كما يدين الفتى يوما يدان به» «من يزرع الثّوم لا يقلعه ريحانا» هر طور كه جوانمرد جزا مى‌دهد به او جزا دهند.

هر كس سير بكارد از آن ريحان برداشت نمى‌كند.

٩٦- الشكور:

آنى است كه طاعت كم را شكر مى‌گويد و به او ثواب بسيارى مى‌دهد و نعمت‌هاى بزرگ و فراوان مى‌دهد و به كم شكر قناعت مى‌كند، خداى تعالى فرمود: إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ[١] پروردگار ما غفور شكور است. و چون شكر در لغت به معناى اعتراف به احسان است و خداى سبحان به بندگان نيكويى مى‌نمايد و به ايشان نعمت مى‌دهد ولى خداى سبحان چون مطيع را به خاطر طاعتش جزا فراوان مى‌دهد به همين خاطر پاداش به ايشان را مجازا شكرگزارى نسبت به بندگان ناميد، چنان كه به مكافات و پاداش شكر گفتند.

٩٧- العظيم:

يعنى داراى عظمت و جلال، اين اسم غالبا به كسى كه داراى شان و جلالت قدر است گفته مى‌شود.

٩٨- اللطيف:

يعنى كسى كه به بندگان خود نيكى مى‌كند و از راهى كه نمى‌دانند به ايشان لطف مى‌كنند يعنى نرمى و مدارا مى‌نمايد و لطف يعنى خوبى كردن و كرامت دادن و فلانى لطيف به مردم است يعنى به ايشان نيكى مى‌كند و به ايشان لطف مى‌نمايد و گاهى لطيف را به معناى لطف در تدبير و فعل مى‌گيرند، مى‌گويند: فلانى صنعتگرى لطيف الكف است (يعنى چيره است) در صورتى كه وى در امر صنعت حاذق و ماهر باشد و در خبر در معناى لطيف آمده كه: او خالق مخلوقات لطيف (ظريف) است چنان كه به عظيم ناميده شده است، زيرا خالق‌

[١] - ٣٥/ فاطر، ٣٤.