و امام صادق ٧ از پدرش امام باقر (ع) روايت كرده است كه فرمود: از جمله خبرهايى كه خداى تعالى به موسى بن عمران (ع) وحى فرمود اين است كه آن كس كه ادعا مى‌كند كه مرا دوست دارد دروغ مى‌گويد در صورتى كه وقتى شب شد مى‌خوابد اى فرزند عمران! اگر آنان كه در شب تار نماز مى‌گزارند را مى‌ديدى كه چگونه مرا پيش خود در نظر مى‌گيرند و با من گفتگو مى‌كنند و چشمانشان از مشاهده جلا يافته و با من گفتگو مى‌كنند در حالى كه از حضور معزز مى‌گردند اى فرزند عمران! اشك چشمانت را به من نثار كن! و در دل از من بترس! و با خضوع نما سپس در شبهاى تار مرا بخوان و مرا نزديك و جوابگو مى‌يابى! و از على بن محمد نوفلى روايت شده است گفت: از آن حضرت شنيدم مى‌فرمود: بنده در شب بلند مى‌شود و چرت او را به سمت راست و چپ مى‌كشاند و چانه‌اش بر سينه‌اش قرار گرفته، و خداى تعالى دستور مى‌دهد تا درهاى آسمان را باز كنند و ملايكه آن را باز مى‌كنند و آنگاه مى‌گويد اى ملايكه! به بنده من نگاه كنيد در راه نزديكى به من متحمل چيزى مى‌شود كه من بر او واجب نكردم و از من سه خصلت مى‌خواهد: گناهى كه ببخشم و يا توبه‌اى كه آن را تجديد كنم يا روزى كه در او زيادت كنم اى ملايكه من! شاهد باشيد كه همه را جمعا به او دادم.

و امام صادق (ع) روزى به مفضّل بن صالح فرمود: اى مفضّل! خداى تعالى بندگانى دارد كه با سرّ و نهان خالص با او معامله كردند و خداى تعالى نيز با خوبى خالص با ايشان رفتار كرد، ايشانند كه نامه‌هاى عملشان در روز قيامت بدون عمل مى‌گذرد و وقتى در پيشگاه خداى تعالى قرار بگيرند خدا آن را از اسرارى كه ايشان در پنهان به او سپردند پر مى‌كند. عرضه داشتم اى مولاى من! علت آن چيست؟ فرمود ايشان بزرگترند از اينكه ملايكه حفظه و موكل اعمال، بر اسرار بين خدا و ايشان مطلع شوند.

اى خواننده از اين مقامات گرانمايه كه از بهشت با ارزشتر است غافل مشو! چگونه مى‌توان از آن غافل شد در صورتى كه راه رسيدن به آن مقام و مقامات بالاتر، همين قيام در شب است و علت رضوان خدا همين است كه فرمود: رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ* خداوند از ايشان راضى شد و ايشان از خدا خشنود شدند وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌[١] رضايت الهى بالاتر است اين رستگارى بزرگ است.

[١] - ٩/ توبه، ٧٣.