خدا نيست، و اين ترس كاذبى است. از پيامبر ٦ روايت شده است كه حضرت موسى (ع) به يكى از اصحابش در حال سجده گذشت، كارش را انجام داد و برگشت، باز هم او را در حال سجده ديد. حضرت موسى (ع) فرمود: اگر حاجت تو در دست من بود آن را روا مى‌كردم.

خداى تعالى به او وحى فرمود: اى موسى! اگر آنقدر سجده كند كه گردنش قطع شود مگر از آنچه مورد خشم من است به سوى آنچه كه مورد رضايت من است برگردد. و روايت از راه ديگر وارد شده كه موسى از مردى گريان گذشت. سپس برگشت باز او داشت گريه مى‌كرد فرمود خدايا! بنده تو از ترس تو گريه مى‌كند. فرمود: اى موسى! اگر مغز سرش با اشك چشمانش فرود آيد من او را نمى‌آمرزم زيرا او دنيا را دوست مى‌دارد.

و از جمله وحى‌هايى كه به موسى ٧ شده: اى موسى! با قلب پاك و زبان راستگو مرا بخوان! و از امير المؤمنين روايت شده كه فرمود: دعا كليد سعادت و گردنبند رستگارى است، و بهترين دعا آن است كه از سينه پاك و قلب پرهيزگار صادر شود و مناجات علت نجات است و اخلاص علت خلاص است وقتى ناله و آه زياد شد خداى تعالى پناهگاه است.

امر يازدهم: اقرار به گناهان قبل از درخواست از خدا لازم است‌

چون مشتمل بر انقطاع و پناه بردن به خدا و پست كردن نفس است. و هر كس خود را پست نمايد و تواضع كند خداى تعالى او را بلند مى‌كند، و خداى تعالى در نزد دلشكستگان جاى دارد. روايت شده است كه عابدى هفتاد سال روزها روزه مى‌داشت و شبها به عبادت صبح مى‌كرد و سپس از خداى تعالى حاجتى را در خواست كرد حاجت او برآورده نشد. پس به خود روى آورد و گفت: اى نفس به خاطر تو خدا حاجت مرا نداد اگر در تو خيرى مى‌بود حاجت تو را به تو مى‌دادند خداى تعالى فرشته‌اى را به سوى او فرستاد و گفت اى فرزند آدم! اين لحظه كه نفست را كوچك شمردى در نزد من بهتر از عبادت‌هاى گذشته‌ات مى‌باشد و از امام باقر (ع) آمده است، كه فرمود: خداى تعالى به موسى وحى فرمود: آيا مى‌دانى چرا من تو را براى گفتگو برگزيدم؟ عرضه داشت پروردگارا! خير! فرمود: اى موسى! من بندگانم را زير و رو كردم هيچ كس را بسان تو خوارتر براى خودم نديدم تو وقتى نماز مى‌گزارى، صورتت را بر خاك مى‌گذارى. و در روايت ديگر: من بندگانم را زير و رو كردم كسى را خوارنفس‌تر از تو پيش خود نديدم پس دوست داشتم كه تو را بين خلايق بالا ببرم.

و روايت شده است كه خداى سبحان به حضرت موسى (ع) وحى كرد كه براى مناجات من بالاى‌