آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٤٠ - نصيحت
نصيحت
شايسته است كه اگر اجابت به تأخير افتاد رضا به قضا الهى دهى و اجابت نشدن را بر خير و خوبى حمل كنى و اينكه آنچه براى تو حاصل شده عين صلاح تو بود و اين كار نهايت تفويض امور به خداست و خداى تعالى اين مقدار بر تو حق دارد. زيرا از رسول خدا ٦ روايت شد كه فرمود: بر نعمتهاى الهى خشم نگيريد و بر خدا تحميل نكنيد و اگر در روزى و معيشتتان مبتلا شديد، پس سخنى نگوييد! و چيزى را نخواهيد! شايد اين درخواست و سؤال باعث مرگ و هلاكت شما باشد، ولى بايد اين طور بگوييد: خدايا تو را به جاه محمد و آل پاكش قسم مىدهم كه اگر اين حالت را كه من دوست ندارم به صلاح من است و به نفع دين من است، پس مرا صبر ده! و به من قوت بده! كه اين حالت را تحمل كنم و اين سنگينى را بر من سبك فرما! و اگر خلاف اين حالت به صلاح من است، پس به فضل خود آن را به من ببخش و مرا در هر حال به قضايت راضى بگردان سپاس تنها از آن توست. و همين معنا در روايت امام صادق ٧ آمده است، فرمود: از جمله چيزهايى كه خداى تعالى به موسى بن عمران وحى كرده است اين كه: اى موسى! من خلقى را محبوبتر از بنده مؤمنم خلق نكردم و من او را مبتلا مىگردانم به بلايى كه مصلحت او در آن است و به او عافيت از در چيزى مىدهم كه صلاح او در آن است ولى مىدانم كه چه چيزى به صلاح بنده من است. پس بر ابتلاى من صبر كند و بر نعمتهاى من شكر نمايد در اين صورت او را از زمره صديقين نزد خود قرار مىدهم بشرط آنكه به رضايت من عمل كند و اطاعت امر مرا نمايد[١].
[١] اين اشعار مولوى مناسب اين روايت است.
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|