آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٣٩ - قسم سوم دعاهاى تعويذ و آن چند دعاست

ملّة ابراهيم و دين محمّد و ولاية من افترض اللَّه طاعته ما شاء اللَّه كان و ما لم يشأ لم يكن» بر ملت ابراهيم و دين محمد ٦ و ولايت كسانى كه طاعت آنها را خدا واجب كرده است آنچه خدا بخواهد مى‌شود و آنچه نخواهد نمى‌شود.

هر كس به هنگام خواب چنان كند از دزد غارتگر و آوار محفوظ ماند و ملايكه براى او استغفار كنند.

روايت يازدهم: ابو بصير از امام جعفر باقر (ع) روايت كرد فرمود: هر كس وقتى از خانه‌اش خارج مى‌شود بگويد:

«اعوذ بما عاذت ملائكة اللَّه من شرّ هذا اليوم الجديد الّذى اذا غابت شمسه لم يعد من شرّ نفسى پناه مى‌برم به آنچه ملايكه كه به آن پناه بردند از شر اين روز تازه كه وقتى خورشيدش غروب كرد باز نمى‌گردد و از شر نفس خودم و من شرّ غيرى و من شرّ الشّيطان و من شرّ من نصب لاولياء اللَّه و من شرّ الجنّ و الانس و از شر ديگران و از شرّ شيطان و از شر كسى كه با دوستان خدا دشمنى مى‌كند و از شر جن و انس و من شرّ السباع و الهوامّ و شرّ ركوب المحارم كلّها اجير نفسى باللَّه من كلّ سوء» و از شر حيوانات درنده و خزنده و از شر ارتكاب اعمال حرام خود را به خدا پناه مى‌دهم از همه بديها.

خداى تعالى او را بيامرزد و توبه‌اش را قبول كند و مقاصد مهم او را كفايت كند و بين او و بدى مانع شود و از شر آن حفظ نمايد.