آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٤٢ - و اما روايات (بر دعا ترغيب مىكند)

چه بسا بنده‌اى را بيمار مى‌كنم و نماز و خدمتش كم مى‌شود و شنيدن دعايش در سختى نزد من بهتر از نماز نمازگزاران است و گاهى بنده‌اى نماز مى‌خواند و من نماز را برويش مى‌زنم و صدايش را محجوب مى‌گردانم. اى داود! آيا ميدانى اين بنده كيست؟ آن بنده‌اى كه با چشم بد به زنان مؤمنين نگاه مى‌كند و او بنده‌اى است كه در خاطر او مى‌گذرد كه اگر حكومتى را در دست بگيرد مردم بيگناه را بكشم.[١] اى داود بر گناهانت همانند زن فرزند مرده نوحه كن اى كاش مى‌ديدى اشخاصى را كه مردم را با زبانهاشان مى‌خورند (غيبت مى‌كنند) در حالى كه زبانهاى‌شان را همانند پوست پهن نموده‌ام و كناره‌هاى زبانشان را با آهن گداخته مى‌زنم سپس سرزنشگرى را بر ايشان مسلط كردم كه مى‌گويد: اى اهل آتش اين فلان شخص فحاش بد زبان است او را بشناسيد. چه ركعات زيادى، نمازگزار به طول و تفصيل و گريه گزارد كه در نزد من پشيزى نمى‌ارزد، زيرا زمانى كه به قلب او نظر مى‌كنم مى‌بينم كه اگر از نماز فارغ شود و زنى را بيند و آن زن خود را بر او عرضه كند او را اجابت مى‌كند و اگر مؤمنى با او معامله كند به او خيانت مى‌كند.

و امّا روايات: (بر دعا ترغيب مى‌كند)

روايات بسيارى موجود است كه دلالت بر ترغيب و تحريص بر دعا مى‌كنند كه اگر همه را

[١] در امتحان خلق مولوى گويد: