دينار كار مى‌كند و مى‌داند كه يك سوم دينار براى او كافى است، يك سوم روز را كار كند باقى روز را در عبادت صرف نمايد. و اگر اميد دارد كه اگر تمام روز را كار كند يك دينار در مى‌آورد و دو روز ديگر را در عبادت بيشتر را در عبادت و راه خدا صرف كند و جايز است كه به اندازه خرجى سال ذخيره كند و ذخيره بيش از آن خطرناك است.

صدوق باسناد خود به ابى الدرداء روايت نمود كه رسول خدا ٦ فرمود: هر كس تندرست صبح كند و امنيت در راهش بر قرار باشد و غذاى آن روز و شبش را داشته باشد مثل آنست كه همه دنيا را جمع كرده است اى فرزند جعشم! آن مقدار روزى بس است كه گرسنگى را درمان كند و عورت تو را بپوشاند و اگر خانه‌اى كه تو را پناه دهد بسيار خوب و اگر وسيله‌اى كه بر آن سوار شوى چه بهتر در غير اين صورت نان و آب كوزه (تو را كافى) است و بيشتر از آن حسابى است كه بر دوش تو قرار گرفته و يا عذابى است (وبال گردن شما).

[حرص و روزى مضمون‌]

سوم: حرص را ترك كند زيرا حرص مذموم است صاحبش را به سرعت به مال شبهه‌ناك مى‌رساند و چه بسا او را در حرام مى‌افكند و روزى قسمت شده است و كوشش حريص آن را زياد نمى‌كند و نشستن قانع كمش نمى‌كند، پس از ائمه اطهار : وارد شده كه كسى كه نشسته روزيش داده نشود ايستاده نيز روزيش ندهند.

و پيامبر اكرم ٦ در حجة الوداع فرمود: هيچ عملى نبود كه شما را به بهشت نزديك كند و از آتش دور كند جز آنكه به شما خبر دادم و شما را در عمل به آن تحريص كرديم و هيچ عملى نبود كه شما را به جهنم نزديك مى‌كرد و از بهشت دور مى‌كرد جز آنكه شما را بر حذر داشتم و از آن نهى كردم بدانيد كه روح الامين جبرئيل در قلب من دميد كه هيچ كس نميرد جز آنكه روزى‌اش را به كمال بگيرد پس كوششتان براى روزى به طور معمول باشد، دير آمدن روزى شما را وادار نكند كه با معصيت خدا آن را بجوييد. خداى تعالى ارزاق را در بين مردم به صورت حلال توزيع كرده است و حرامى را قسمت نكرد پس اگر كسى تقوا پيشه‌كند و صبر نمايد رزق خدايش مى‌آيد و هر كس پرده درى كند و تعجيل نمايد و از راه غير حلال بگيرد به قصاص آن رزق حلالش كم مى‌شود و در روز قيامت به خاطر آن به حساب كشيده مى‌شود. پيامبر ٦ به بعضى از اصحابش فرمود: چگونه‌اى در ميان گروهى كه روزى سال خود را گرد مى‌آورند ولى ايمانشان‌