آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢٤٩ - قسم دوم در كافى دانستن قرآن

روايت اول: امام صادق (ع) از پدرانش بلا واسطه از پيامبر نقل مى‌فرمايد كه: مردى به خدمت پيامبر اكرم ٦ آمد و از درد سينه شكايت كرد حضرت فرمود از قرآن شفا بگير! زيرا، خداى تعالى مى‌فرمايد: وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ[١] قرآن شفاى دردهايى است كه در سينه مى‌باشد.

روايت دوم: صدوق بدون واسطه از پيامبر ٦ نقل مى‌كند: شفاى امت من در يك سوم آيه‌اى از قرآن يا شربتى از عسل يا نيشتر حجّام مى‌باشد.

روايت سوم: از امام باقر ٧ نقل شده است كه: هر كس سوره حمد او را معالجه نكند چيزى او را درمان نمى‌كند.

روايت چهارم: از امام ابى الحسن ٧ آمده است كه فرمود: هر كس آية الكرسى را به هنگام خواب بخواند از بيمارى فالج نمى‌ترسد و هر كس بعد از هر نمازى بخواند جانور سمى او را آزار نمى‌رساند.

روايت پنجم: اصبغ بن نباته در حديث طولانى نقل كرد: مردى در پيشگاه امير المؤمنين بلند شد عرضه داشت در شكم من آبى زرد است آيا دوايى دارد؟ فرمود: بله: بدون خرج كردن درهم و دينارى براى شفاى آن. آية الكرسى را بر شكمت بنويس و نيز آن را مى‌نويسى و مى‌خورى و ذخيره در شكم قرار مى‌دهى به اذن خدا تندرست مى‌شوى. مرد دستور حضرت را انجام داد به اذن حق تعالى شفا يافت.

قسم دوم: در كافى دانستن قرآن‌

در اين مورد روايات زيادى موجود است. به مقدارى اندك اكتفا مى‌كنيم: روايت اول: حسين بن احمد منقرى نقل كرد گفت: از ابا ابراهيم ٧ شنيدم مى‌فرمود: هر

[١] - ١٠/ يونس، ٥٧.