آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٣٦ - مناجاتى براى دفع فقر و سختىها

پروردگارشان نااميد نمى‌شوند. و اميد تو به جانب رجا و آرزوى بيهوده نرود، زيرا به فريب و سفاهت منجر خواهد شد. رسول خدا ٦ فرمود:

زيرك نفس خود را مطيع مى‌سازد، و براى بعد از مرگ تلاش مى‌كند و احمق و عاجز كسى است كه پيروى از هواى نفس خود نمايد و آنگاه از خداى آرزوى مغفرت كند و از ائمه : روايت شده است: مؤمن مانند پرنده است و داراى دو بال مى‌باشد، بالى از اميد و بالى از ترس.

و لقمان به پسرش ماهان گفت: پسرم اگر اندرون مؤمنى شكافته شود بر قلب او دو سطرى از نور نوشته شده، اگر آن دو را وزن كنند، هيچ كدام به سنگينى دانه خردلى بر ديگرى افزون نشود:

يكى رجا و ديگرى خوف. بله در حال مرض مخصوصا مرض موت بايد اميد بر خوف بيشى گيرد و در اين باره روايت از ائمه معصومين : رسيده است.

[مناجاتى براى دفع فقر و سختى‌ها]

يا من يرى ما في الضمير و يسمع انت المعدّ لكل ما يتوقّع يا من يرجى في الشّدائد كلّها يا من اليه المشتكى و المفزع يا من خزائن ملكه في قوله كن امنن فانّ الخير عندك اجمع مالى سوى فقرى اليك وسيلة بالافتقار اليك فقرى ادفع مالى سوى قرعى لبابك حيلة و لئن رددت فاىّ باب اقرع من ذا الّذي ادعو و اهتف باسمه ان كان فضلك عن فقيرك يمنع حاشا لمجدك ان تقنّط عاصيا الفضل اجزل و المواهب اوسع‌