روايت نهم: بشر بن غالب اسدى از امام حسين بن على (ع) روايت كرد كه فرمود: هر كس آيه‌اى از كلام خدا را در نمازش به حالت ايستاده بخواند خداى تعالى در عوض هر حرفى صد حسنه برايش مى‌نويسد و اگر در غير نماز بخواند بابت هر حرفى ده حسنه (٧٧) به او مى‌دهد و اگر قرآن را بشنود به عوض هر حرفى يك حسنه مى‌نويسند و اگر قرآن را در شب ختم كند فرشتگان آسمان بر او صلوات مى‌فرستند تا صبح كند و اگر در روز ختم قرآن كند ملايكه بر او درود فرستند تا شب كند و براى وى يك دعاى مستجاب هست و آن بهتر است از آنچه كه بين آسمان و زمين است، پرسيدم: اين پاداش كسى است كه قرآن خوانده است (ولى كسى كه قرآن نخوانده پاداشش چيست)؟ حضرت فرمود: اى برادر بنى اسد! خداى تعالى بخشنده و بزرگوار و كريم است وقتى آنچه كه شنيده (در حفظ دارد) بخواند خداى تعالى همان را به او مى‌دهد.

روايت دهم: عبد الله بن سليمان از ابى جعفر باقر ٧ نقل كرد كه آن حضرت فرمود:

هر كس در نماز در حال ايستاده قرآن بخواند خداى تعالى به هر حرفى صد حسنه به او مى‌دهد و هر كس در نمازش نشسته قرآن بخواند خداى تعالى براى هر حرفى پنجاه حسنه مى‌نويسد. و هر كس در غير نماز قرآن بخواند به عوض هر حرف ده حسنه برايش مى‌نويسند.

روايت يازدهم: از امام صادق ٧ آمده است كه فرمود: هر كس حرفى از قرآن را در حال نشسته در نماز بخواند خداى پنجاه حسنه در عوض آن حرف برايش مى‌نويسد و پنجاه گناه را از او محو مى‌كند و پنجاه درجه او را بالا مى‌برد و هر كس در حال ايستاده در نماز حرفى از قرآن بخواند خداى تعالى به عوض آن حرف صد حسنه برايش مى‌نويسد و صد گناه از او محو كند و صد درجه او را بلا برد و هر كس قرآن را ختم كند يك دعاى مستجاب دارد، خواه در آينده و يا در حال. راوى گفت: خداى مرا فدايت كند همه قرآن را بخواند، فرمود: همه قرآن را ختم كند. منصور از ابى عبد الله (ع) نقل كرد فرمود: از پدرم شنيدم كه مى‌فرمود: رسول خدا مى‌فرمود: قرآن را تا آنجا كه مى‌داند ختم كند.

روايت دوازدهم: از امام صادق ٧ وارد شده كه فرمود: هر كس حرفى از كتاب خدا را بدون قرائت بشنود خداى تعالى براى او حسنه‌اى بنويسد و گناهى را از وى محو كند و درجه‌اى‌