را بشنوم و وقتى كه روز قيامت شد خداى تعالى مى‌فرمايد: بنده‌ام مرا خواندى و اجابتت را به تاخير انداختم و ثوابت چنين و چنان است و در فلان گرفتارى مرا خواندى من اجابت تو را به تاخير انداختم و ثواب تو چنين و چنان است. در اين هنگام مؤمن آرزو مى‌كند كه اى كاش هيچ دعايى از او در دنيا به اجابت نمى رسيد چون كه ثواب نيكوى آن را مى‌بيند و از آن حضرت آمده است كه فرمود رسول خدا ٦ فرمود خداى تعالى بنده‌اى را رحمت كند كه از خدا درخواستى كرد و در دعا اصرار كرد، خواه اجابت شود و خواه نه. و اين آيه را تلاوت كرد وَ لَمْ أَكُنْ بِدُعائِكَ رَبِّ شَقِيًّا[١]. و از آن حضرت آمده است كه فرمود: خداى تعالى درخواست‌كننده مصرّ را دوست دارد. و كعب الاحبار گفت: در تورات آمده: اى موسى هر كس مرا دوست داشته باشد از يادش نمى‌روم و هر كس حاجتى را طلب كند در سؤال از آن اصرار كند. اى موسى! من از خلقم غافل نيستم ولى دوست دارم كه به ملايكه خويش آه و زارى و دعاى بندگانم را بشنوانم و ملايكه حافظ ببينند كه بنى آدم به من نزديكى مى‌نمايند و به چيزى كه من ايشان را قدرت دادم و مسبّبش بودم. اى موسى! به بنى اسرائيل بگو نعمت شما را عاصى نكند، زيرا بزودى از دستتان در مى‌رود و از شكر غفلت نكنيد كه خوارى شما را فرو مى‌گيرد و در دعا اصرار كنيد رحمت بواسطه اجابت دعا شما را در بر مى‌گيرد و عافيت بر شما گوارا مى‌شود. و از امام باقر (ع) آمده كه فرمود: بنده مؤمنى اصرار در گرفتن حاجت خويش نمى‌كند جز آنكه خداى تعالى حاجت او را برآورده مى‌كند.

و از منصور صيقل روايت شده: به ابى عبد الله عرض كردم آيا ممكن است كسى خدا را بخواند و خداى اجابتش كند ولى آن را تا مدتى به تاخير بياندازد، منصور گفت: امام صادق (ع) در جوابم فرمود: بله عرض كردم علت آن چيست؟ آيا به خاطر اين است كه دعاى بيشترى كند؟

فرمود بله. و از اسحاق بن عمار روايت شده گفت: به امام صادق (ع) عرضه داشتم: آيا دعاى كسى به اجابت مى‌رسد ولى به تاخير مى‌افتد؟ فرمود بله تا بيست سال. و از هشام بن سالم از امام صادق ٧ روايت شده كه فرمود بين كلام خدا كه به موسى و هارون فرمود قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما[٢] دعاى شما را اجابت كردم. تا فرعون را خداوند به عذابش فرو گيرد، چهل سال فاصله شد.

و از ابى بصير از آن حضرت روايت شد كه فرمود: مؤمن خداى تعالى را مى‌خواند و اجابت‌

[١] - ١٩/ مريم، ٤.

[٢] - ١٠/ يونس، ٨٩.