آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ١٦٥ - امر اول تكرار در دعا و مداومت بر دعا

فرمود: وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى‌ ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‌[١] وقتى به انسان مصيبتى برسد در حال افتاده و يا نشسته و يا ايستاده دعا مى‌كند وقتى گرفتاريش را برطرف كرديم طورى مى‌شود كه انگار ما را در گرفتارى پيش آمده نخوانده است و كارهاى اسراف‌كننده‌ها بر ايشان زينت داده شده است. و از امام باقر (ع) آمده است كه فرمود: شايسته است دعاى در راحتى انسان مؤمن بسان دعاى انسان به هنگام سختى باشد نه آن كه وقتى خداى تعالى به او عطا كرد سست شود و از دعا خسته گردد، زيرا دعا مقام والايى دارد. علت اينكه اگر دعا به اجابت نرسد بايد مداومت در دعا كرد اين است كه چه بسا علت تأخير اين است كه خداى تعالى صدا و زيادى دعايش را دوست دارد پس سزاوار است كه محبوب خدا را ترك نكند. آيا روايت احمد بن محمد بن ابى نصر را نمى‌نگرى؟ گفت: به ابى الحسن (ع) عرضه داشتم: فدايت شوم من در فلان سال حاجتى را از خدا درخواست كردم و از كندى اجابتش در دلم شكى وارد شد. حضرت فرمود: اى احمد! از وسوسه شيطان تو را بر حذر مى‌دارم كه تو را نااميد كند زيرا ابا جعفر (ع) فرمود: مؤمن از خداى تعالى حاجتى را درخواست مى‌كند و خداى تعالى تسريع در اجابت نمى‌كند، زيرا صداى او را دوست دارد و به شنيدن خواهشش علاقمند است، سپس فرمود: به خدا قسم خداى تعالى هر چه از مطالب دنيوى بر مؤمنين تاخير بياندازد بهتر است از اينكه متاع دنيوى به ايشان دهد دنيا چه ارزش دارد؟ و از امام صادق ٧ آمده است كه فرمود: بنده دوست خدا، در حاجتى كه خداى تعالى را مى‌خواند خداى به فرشته موكل مى‌گويد حاجت بنده‌ام را برآور ولى عجله نكن من دوست دارم كه ندا و صدايش را بشنوم، ولى بنده دشمن خدا، خداى را در حاجتى مى‌خواند و به فرشته موكل مى‌گويد: حاجت بنده‌ام را برآور! و عجله كن! زيرا من از شنيدن درخواست و صدايش بدم مى‌آيد و فرمود: آنگاه مردم در مورد وى مى‌گويند كه به خاطر كرامتش پروردگار به او عطا كرده و آن شخص كه دعايش اجابت نشده است پيش خدا ارزشى نداشت و از آن حضرت (ع) آمده است فرمود: مؤمن پيوسته در خير و اميد و (وسعت) و رحمت پروردگار است تا زمانى كه عجله نكند به اينكه نااميد شود و دعا را ترك كند عرضه داشتم چگونه عجله مى‌كند؟ فرمود: (به اينكه مى‌گويد:) من خداى را از فلان موقع تاكنون مى‌خوانم ولى حاجتم را نمى‌بينم. و از آن حضرت (ع) است كه مؤمن خداى تعالى را در حاجتى مى‌خواند خداى تعالى مى‌فرمايد: اجابت او را به تاخير بياندازيد تا آنكه صدا و دعايش‌

[١] - ١٠/ يونس، ١٢.