آيت اللّه سيد ناصر حسين، در روز پنج‌شنبه ١٩ جمادى الثانى ١٢٨٤ ه. ق- كه بنا بر قولى سالروز ولادت حضرت اسحاق عليه السّلام است- در بيت اصيل و عريق صاحب عبقات، و در خانه فقيه، متكلم و محدث بزرگ شيعه، شمشير آخته و پرچم برافراشته حق، علّامه سترگ آيت اللّه مير حامد حسين موسوى هندى، چشم به جهان گشود. پدرش بر او نام نجم الدين ابو الفضل سيد ناصر حسين و عمويش، اعجاز حسين، بر او نام اسحاق نهاد.[١] نياى او سيد محمّد قلى، پدرش مير حامد حسين، برادرش سيد ذاكر حسين، و عموهايش سيد سراج حسين و سيد اعجاز حسين بوده‌اند.[٢]

تحصيلات‌

مولانا سيد ناصر حسين در آغاز، تحصيل خود را در خانه شروع كرد. او پس از خواندن قرآن مجيد و كتابهاى مقدماتى، براى ادامه تحصيل نزد مولانا لطف حسين صاحب رفت. پس از مدتى، وى شايستگى آن را يافت كه پدر بزرگوارش، مير حامد حسين، به او درس دهد. سپس، سيد ناصر حسين در حلقه درسى مفتى مير محمّد عباس شوشترى (١٢٢٤- ١٣٠٦ ه. ق) شركت كرد و از محضر پرفيض او و پدرش بهره‌هاى فراوان در فقه، اصول، حديث و كلام برگرفت. وى در آن زمان، در تحصيل دانش بسيار كوشيد؛ به طورى كه از خواب و خوراك به اندكى بسنده كرد و از ساعات و دقايق عمرش به خوبى بهره برد. او نوجوانى بيش نبود، كه نامش در رديف فضلاى لكهنو طنين‌افكن شد، به گونه‌اى كه وقتى همدرس‌

[١]. صدر الافاضل، مطلع انوار، ٦٦٦؛ مرعشى، المسلسلات، ج ٢، ١٠٨.

[٢]. انصارى قمى، مجله مسجد، ش ٥٤.