آنكه عالى و دانى از بركات اين كلمات شريفه بهره‌مند شوند، فجزاه اللّه عن جميعهم خيرا و وفقهم لمطالعته، و التدبر فى معانيه و العمل بمضامينه، بحق الحق، و النبى المطلق، و آله المعصومين- صلوات اللّه عليهم اجمعين- من الان الى قيام يوم الدين و الحمد للّه رب العالمين. حرره الأحقر المدعو بآقابزرگ محمّد محسن الطهرانى يوم المبعث الشريف».

٩. تقوا و پرهيزكارى‌

شيخ در ايمان و عمل و تقوى و پاكى و طهارت روح از نمونه‌هايى بود كه يادآور اصحاب و تابعين و ياران ائمه اطهار است. و براستى «بقية السلف الصالح» (به تعبير علامه امينى) وصفى است زيبنده بر قامت رساى شيخ.

او با اين همه تحقيقات و تأليفات زحمات خود، آنى از انجام تكاليف واجب و مستحبى و آداب و عبادات شرعى غفلت نمى‌ورزيد.

شبهاى چهارشنبه هر هفته در سلامت و بيمارى، پاى پياده از نجف به مسجد سهله (١٠ كيلومترى نجف) مشرف و به راز و نياز و نماز مشغول مى‌شد. و اين كار تا چندى پس از رسيدن او به سنين ٨٠ سالگى ادامه يافت.

به مجرد آنكه از نوشتن دست مى‌كشيد تا استراحتى كند، لبانش آهسته به ذكر و دعا مترنم مى‌شد و اين‌چنين از اوقات بهره مى‌برد و ياد خدا در دلش همواره زنده بود.

به گفته آيت اللّه نجومى:

«شيخ آقابزرگ بر اثر خدمت ساليان متمادى به اسلام، داشتن خلوص، خضوع و خشوع، ملكه سلامت نفس و آرامش روان سلوك الهى برايشان پيدا شده بود».

١٠. تعظيم شعائر

از صفات ديگر شيخ، بزرگداشت شعائر الهى بود. نماز جماعت شيخ، كه يكى از نمازهاى باصفا و معنويت خاص نجف بود، تا سال ١٣٧٦ ه. ق در مسجد شيخ‌