على غروى اردوبارى (١٣١٢- ١٣٨٠ ه. ق) نويسنده «على وليد الكعبه» و «الانوار الساطعة فى تسمية حجة اللّه القاطعة» مرحوم علامه اردوبادى پيرامون اين اجازه مى‌نويسد:

«پيكره علم و فقه و تقوا، علامه فرد و يگانه حاج شيخ على قمى- سلمه اللّه تعالى- به من در ٢ شوال ١٣٥٣ ه. ق. در حرم حسينى عليه السّلام پس از نماز صبح، در خصوص كتاب «مستدرك الوسائل»، از نويسنده‌اش علامه محدث نورى- كه از آغاز تا پايان كتاب بر او خوانده بود- اجازه روايت بخشود. و اين روايتى است كه در اين زمان‌هاى كنونى، بسيار ارزشمند است و دومى آن را نمى‌يابيم. و در اين روايت تمام فوائد اجازه حاصل است و اين كرامتى است كه تنها اين شيخ مقدس، بدان اختصاص دارد.

و از تأليفات اوست: شرح تبصره علامه، شرح هداية الامة و بداية الهداية صاحب وسائل، ازالة الغواشى عن بعض شبهات الحواشى و تنوير المرآة».[١]

آيت اللّه شيخ محمّد رضا طبسى نجفى (١٣٢٢- ١٤٠٥ ه. ق) صاحب «ذرائع البيان فى عوارض اللسان» و «درر الاخبار فى ما يتعلق بحال الاحتضار». آيت اللّه شيخ محمّد حسين اعلمى حائرى نويسنده «مقتبس الاثر و مجدد مادثر» در ٣٠ جلد، آيت اللّه سيد محمّد مهدى موسوى كاظمى (١٣١٩- ١٣٩١ ه. ق) صاحب «احسن الوديعة فى تراجم مشاهير مجتهدى الشيعه»، آيت اللّه شيخ محمّد رضا جرقويه اصفهانى (١٣٠٥- ١٣٩٣ ق) نويسنده «ايضاح المقال فى اثباة وجوب الجمعه على كل حال». تاريخ اين اجازه، ١٢ جمادى الثانى ١٣٤٤ ه. ق است.

ويژگى‌هاى اخلاقى‌

بهترين توصيف خصوصيات فردى و اجتماعى مرحوم آيت اللّه حاج شيخ على زاهد قمى را دوست نزديك و صديق صميمى او، علامه شيخ آقابزرگ تهرانى،

[١]. غروى اردوبادى، محمّد على، السبيل الجدد الى حلقات السند، در مجله علوم الحديث، ش ٢، ص ٢٣٦.