اجاره رسيده و اكنون (ماه صفر ١٤٠١ ه. ق) درصدد اتمام اين كتاب هستم. محاضرات خود در فنّ اصول را- از آغاز تا پايان- شش بار بر صدها نفر از دانشوران القاء كرده و دوره هفتم آن را به سبب سنگينى وظايف و مسئوليتهاى مرجعيت در مبحث ضد رها ساخته و به پايان نرسانيدم.

در سالهاى گذشته به تدريس علم تفسير پرداخته و پس از زمانى چند بر خلاف خواسته قلبى، از آن هم دست برداشته و ادامه‌اش ندادم و چقدر دوست مى‌داشتم اين درس ادامه يافته و انتشار يابد.

خداوند را سپاس مى‌گزارم كه در خلال اين ساليان طولانى لحظه‌اى از تدريس باز نايستاده و به جز روزهاى بيمارى و سفر، هماره به تعليم فضلاء اشتغال داشته‌ام.

در سال ١٣٥٣ ه. ق به حج مشرف شده و در ١٣٥٠ و ١٣٦٨ ه. ق به زيارت مرقد پاك حضرت ثامن الحجج عليه السّلام مشرف شده‌ام».[١]

سفر ايشان به قم‌

نويسنده كتاب آثر الحجة مى‌نويسد:

«در اوائل ماه رجب ١٣٦٨ ه. ق بود كه علامه اصولى و محقق رجالى حضرت حجت الاسلام و المسلمين آيت اللّه خويى از نجف اشرف به قصد زيارت حضرت ثامن الحجج عليه الصلوة و السلام و معالجه مزاج و كسالت قلب و سينه خود عزيمت ايران نموده و از راه همدان راهى قم شدند، و چون خبر ورود ايشان به قم رسيد حوزه علميه عموما و فضلاء و دانشمندان كه صيت تحقيق و تقرير ايشان را شنيده و تشنه جام وصال معظم له بودند براى استقبال و تجليل از آن شخصيت علمى مجهز شده ...

و جماعتى بسيار از اهل علم همراه مردم تا هشت فرسخى استقبال نموده و

[١]. خويى، معجم رجال الحديث، ج ٢٢، صص ١٨- ١٩.