اينك در اين مقاله كوتاه به شرحى مختصر از زندگى سراسر تلاش و كوشش وى، در جهت اعلاى كلمه حق و تعظيم شعائر الهى مى‌پردازيم. اميد است كه در پنجاهمين سالگرد رحلت آن مجتهد بزرگ، همايشى شايسته در تكريم و تجليل از مقام علمى و عملى آن بزرگ مرد، برگزار گردد و كتابهايش به زيور طبع آراسته شود.

ولادت‌

مرحوم آيت اللّه بلادى، در ظهر پنجشنبه، دوم جمادى الثانى سال ١٢٩١ ه. ق، در نجف اشرف ديده به جهان گشود.[١] نسب شريف وى با ٢٤ واسطه به امام كاظم عليه السّلام مى‌رسد، كه بدين‌شرح است:

«آيت اللّه سيد عبد اللّه بن آيت اللّه سيد ابو القاسم سلطان العلماء بن آيت اللّه سيد عبد اللّه علم الهدى بن آيت اللّه سيد على بن آيت اللّه آقا سيد محمّد كبير بن آيت اللّه آقا سيد عبد اللّه بلادى بن سيد علوى عتيق الحسين بن حسين بن حسن بن عبد اللّه بن عيسى بن خميس بن احمد بن ناصر بن على (بن كمال الدين) بن سليمان بن جعفر بن ابو العشائر موسى بن ابى الحمران محمّد احمر بن على الطاهر بن على الضخم بن ابو على حسن بن محمّد الحائرى بن ابراهيم المجاب بن محمّد العابد بن الامام الهمام موسى الكاظم عليه السّلام».[٢]

خاندان‌

خانواده معظم له، همگى از شخصيتهاى بزرگ علمى و دينى بوشهر، و پيش از آن بحرين بوده‌اند، كه در كتب تراجم و رجال مورد تقدير و تمجيد فراوان قرار گرفته‌اند، و بيت او را با اوصاف: علم، فضل، شرف، صلاح، جلالت، مجد و رياست، ستوده‌اند.[٣]

[١]. تهرانى، نقباء البشرء ج ٣، ص ١١٨٩؛ مرعشى، المسلسلات، ج ٢، ص ١٦.

[٢]. ياحسينى، نگاهى به مبارزات آيت اللّه بلادى، ص ١٤؛ تميمى، مشهد الامام، ٣، ص ٧٠.

[٣]. تهرانى، نقباء البشر، ج ٣، ص ١١٨٩ و ١١٩٢؛ مرعشى، المسلسلات فى الاجازات، ج ٢، ص ١٦؛ تميمى، مشهد الامام، ص ٦٩.