به طورى كه مرحوم آيت اللّه العظمى اصفهانى به مرحوم آقاى حاج ميرزا مهدى بروجردى رحمه اللّه فرموده بود: اين آقا از نوابغ فقه است.[٢] و از ايشان خواسته بود كه در «وسيلة النجاة» نظر افكنده و مواردى كه نياز به اصلاح دارد، به مرحوم سيد تذكر دهد. و اين اوج مقام علمى آيت اللّه العظمى گلپايگانى را مى‌رساند. و اين ظاهرا پس از مباحثه‌اى بود كه بين مرحوم سيد و اين عالم بزرگوار در خانه مرحوم آيت اللّه العظمى سيد جمال الدين گلپايگانى روى داد. جريان از اين قرار بود كه مرحوم سيد همراه با داماد خويش مرحوم آيت اللّه حاج ميرزا حسن موسوى بجنوردى به ديدن شاگرد قديمى و سخت‌كوش و فاضل خود يعنى مرجع بزرگوار آمده و مرحوم حاج سيد جمال گلپايگانى بحثى علمى را مطرح نموده و اين مباحثه بيش از يك ساعت به طول انجاميد.

آقا خود مى‌فرمودند: در اين بحث مرحوم آقاى بجنوردى به مرحوم آقاى آقا سيد ابو الحسن كمك كردند.

و حتى وقتى مرجع بزرگوار براى بازديد مرحوم سيد رفتند، هنگام بيرون آمدن با اينكه روش آقاى اصفهانى عدم مشايعت افراد بود، با اين حال مقدارى ايشان را مشايعت فرمود.

آقا خود مى‌فرمود: من در درس مرحوم آقا ضياء شركت مى‌كردم. وقتى اشكالى‌

[١]. خود آقا خاطرات شيرينى از اين سه ماه و تحصيلشان در نجف نقل فرموده‌اند كه در نوشتار مفصل دانشمند محترم حضرت حجة الاسلام و المسلمين آقاى كريمى جهرمى ثبت شده است. و ما براى گريز از اطناب و گزيده‌گويى به همين مختصر بنده كرديم.

[٢]. آقا خود اين گفتار را نقل مى‌نمودند.