نيز شخصى از محترمين به حضورشان آمده و خواهش كرده بود كه: ايشان اجازه دهند شريف امامى به حضورشان بيايد و در اطراف برخى امور و جريانات مملكتى گفتگو كنند. معظم له فرموده بودند: اگر مى‌دانستم براى اين منظور آمده‌اى تو را هم راه نمى‌دادم.

به طور كلى آقا از ديدار و پذيرفتن ظلمه و اعوان ستمگران در هر شرايطى پرهيز نموده و به سختى و خفّت و خوارى آنان را طرد مى‌نمود.

١٣- در جريان شهادت مرحوم شهيد سعيدى اعلام مجلس بزرگداشت در مسجد امام عليه السّلام نمودند و براى تجليل از آن شهيد فاتحه گرفتند. هرچند كه مأموران جهنمى ساواك پيش از فرارسيدن وقت جلسه، مسجد را تعطيل و محاصره نموده و از نزديك شدن افراد بدان جلوگيرى نمودند.

و در قضيه رحلت مرحوم آيت اللّه حاج آقا مصطفى خمينى در مسجد اعظم دو جلسه بسيار مهم و با شكوه تشكيل داده و سدّ رعب و ممنوعيت برپايى مجالس گراميداشت را شكستند.

١٤. مرجع عاليقدر در طول سالها مبارزه مردم مسلمان و روحانيت، پشتوانه محكم و استوارى بودند كه مجاهدان و مبارزان با پشت‌گرمى ايشان به جهاد خويش ادامه مى‌دادند. معظم له در موقعيت‌هاى گوناگون از روحانيت مجاهد حمايت كرده و منزل ايشان نقطه اميد طلاب و فضلاء بود.

ايشان در موارد مختلف هيأت‌هايى را براى استفسار و پرسش از احوال تبعيدشدگان اعزام نموده و از تبعيديان تفقد كرده و به خانواده‌هاى آنان رسيدگى مى‌نمود.

در جريان اهانت روزنامه اطلاعات به مقام مرجعيّت و توهين به حضرت امام خمينى بود كه طلاب و فضلاء حوزه در ١٨ دى ماه ١٣٥٦ به سوى منزل مرجع بزرگوار حركت كرده و از ايشان رهنمود خواستند و معظم له طى يك‌