سيد احمد، سيادت و شرافت را- كه از پدران والامقامش به ارث برده بود- با فضيلت علم و دانش درهم آميخت و به فراگيرى علوم دينى روى آورد. نخست ادبيات و سطوح را نزد استادان شهرش فراگرفت. برخى از اين استادان عبارتند از حضرات آيات:

١. علامه شيخ محمّد حسين خوانسارى، كه ادبيات را نزد وى آموخت.

٢. حكيم متأله آخوند ملا محمّد على خوانسارى، كه شرح منظومه را از او فراگرفت.

٣. آخوند سيد على اكبر بيدهندى خوانسارى (د. ١٣٤٢ ه. ق)، كه سطوح را تدريس مى‌كرد.

هجرت به اصفهان‌

حاج سيد احمد صفائى به سال ١٣١٠ ه. ق و در ٢٠ سالگى از زادگاهش به حوزه علميه اصفهان- كه در آن روزگار شاهد اوج عظمت و شكوه خويش بود- مهاجرت كرد. در آنجا به مدت ١٢ سال، مراتب علمى خويش را در محضر استادان فن تكميل كرد و به آموختن علوم فقه، اصول، كلام، فلسفه، رجال، درايه و حديث همت گماشت.

[١]. استادى، فهرست هزار و پانصد نسخه خطى، ٥.

[٢]. مرعشى، المسلسلات، ج ٢، ٨١.