پيش از عيد به اراك فرستادند و پيام دادند: شما در اين چند روزه عيد به عنوان زيارت به قم بياييد تا وضع را بسنجيد. هرگاه ادامه توقف را مصلحت ديديد، بمانيد؛ وگرنه، به اراك مراجعه فرماييد.

پس از چندى، مرحوم برقعى از اراك خبر داد كه آيت اللّه حائرى روز ٢٩ اسفند ١٢٩٩ ه ش/ ٢٥ رجب ١٣٤٠ ه. ق، براى حركت مصمم شده‌اند. آيت اللّه فيض با شنيدن اين خبر، به تهيه مقدمات استقبال پرداخت و مرحوم توليت را بر آن داشت تا چادرى بزرگ در شاه جمال برپا دارد و دستور داد تا بازار را هم تعطيل كنند. عموم اهالى و بازاريان و در صف مقدم آنان، علماى قم مانند: آيت اللّه حاج شيخ مهدى حكمى پايين‌شهرى، آيت اللّه حاج شيخ ابو القاسم قمى، آيت اللّه حاج ميرزا محمّد ارباب، آيت اللّه فيض، متولى‌باشى و آيت اللّه حاج شيخ محمّد تقى بافقى به استقبال شتافتند و آيت اللّه حائرى را با تجليل بى‌سابقه و كم‌نظير وارد شهر كردند.

و مستقيما وارد صحن شريف نمودند و چون نزديك غروب بود، آيت اللّه فيض، ايشان را به اقامه جماعت فراخواند و جاى خود را در اختيار معظم له قرار داد و خود و همه علماى قم بديشان اقتدا كردند. شب بعد، كه آيت اللّه فيض براى اقتدا به صحن آمدند، مرحوم آيت اللّه حائرى ايشان را به امامت جماعت دعوت كردند و چون نپذيرفتند، فرمودند: اگر بايد من نماز بخوانم، پس ميل ندارم شما اقتدا كنيد. در نتيجه، آيت اللّه فيض براى هميشه صحن را ترك كرد و محل نماز خويش را به مسجد امام حسن عسكرى انتقال داد.[١] و هم جاى تدريس خويش را در مدرس نوبنياد مسجد بالاسر و نيز مدرسه فيضيه به آيت اللّه حائرى وانهاد.[٢]

مرجعيت‌

مردم مؤمن و متدين قم، از زمانى دور و پيش از ورود آيت اللّه فيض به‌

[١]. فيض، گنجينه آثار قم، ج ١، ص ٢٣٢- ٢٣٥.

[٢]. همان، ج ١، ص ٣١٥.