امير المؤمنين على عليه السّلام مى‌فرمايد: «تمام الشرف التواضع»[١] و «تواضع الشريف يدعوا الى كرامته»[٢] و آيت اللّه آملى با فروتنى خاص خود تمام شرافت را كسب كرده و در ديدگان تمامى دانشمندان، بزرگ جلوه مى‌نمود. برخوردشان با طلاب جوان همراه با احترام و وقار بود و از نشستن با آنان ابا نداشت و گفتگوى با ايشان را كسر شأن خود نمى‌دانست.

مرحوم آيت اللّه آملى بسيار ساده و بى‌تكلف بودند، و در خانه‌اش هميشه به روى همگان باز بود، و در سرما و گرما پياده از منزل به مسجد اعظم جهت تدريس مى‌رفتند. بشاش و گشاده‌رو بودند، طلاب جوان را احترام كرده، و به آنان شخصيت مى‌دادند، با مردم مأنوس بودند. غالبا كارهاى دفترشان را خود انجام مى‌دادند. حتى بسيارى از مواقع خود شخصا به تلفن جواب مى‌دادند، و جلو پاى واردين از جاى برمى‌خاستند.

زندگى خود را در گمنامى و بدون هياهوى دنيوى سپرى ساختند.

ب. نظم در زندگى‌

مرحوم آيت اللّه آملى در زندگى خويش بسيار منظم بوده و از فرصتها بخوبى استفاده مى‌كرد. ساعت مطالعه، وقت عبادت و لحظه تدريس و زمان ديدار با مراجعين همه سر ساعت معين انجام مى‌گرفت. هيچ كارى را در وقت كار ديگر انجام نمى‌داد.

فرزند ايشان جناب حجت الاسلام آقاى لاريجانى مى‌گويد:

«معظم له در امور درس و زندگى و برنامه خواب و فعاليت روزانه‌اش منظم بودند. ايشان هميشه شبها زودتر از ديگران مى‌خوابيدند و سحرها

[١]. آمدى، غرر الحكم، ج ١ ص ٣٤٧، ح ٢٠.

[٢]. همان، ص ٣٥٨، ح ١٢٠.