آيت اللّه حاج شيخ بهاء الدين محلاتى (ره)، در يكى از روزهاى ماه رجب الخير ١٣١٣ ه. ق، و در شهر علم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، نجف اشرف، ديده به جهان گشود و در همان اوان طفوليت مادر مهربانش را از دست داد.

دوران كودكى‌

آن روزها در شيراز، تحت نظارت مرحوم آيت اللّه ميرزا ابراهيم محلاتى و به سرپرستى مرحوم آقا شيخ محمّد حسين حيات، مدرسه‌اى به نام شريعت بنا شده بود كه كودكان و نوجوانان مسلمان را با دانش جديد و علوم اسلامى آشنا مى‌كرد.

آيت اللّه فقيد از شش سالگى و به مدت شش سال در آن مدرسه بسيارى از علوم مقدماتى را آموخت.

تحصيلات‌

آيت اللّه محلاتى (ره) پس از تحصيلات ابتدايى و دروس مقدماتى به مدّت هشت سال نزد پدر بزرگوارش و مرحوم آيت اللّه ميرزا محمّد صادق مجتهد شيرازى سطوح فقه و اصول و در محضر علامه سيد اسماعيل كازرونى حكمت و فلسفه را فراگرفت و اين زمان وى جوانى بيست ساله بود.

شوق حضور در حوزه علميه نجف اشرف شررى در جانش برانگيخت كه درنگ را جايز نديد و به سوى نجف در حركت بود كه حادثه‌اى او را از حركت بازداشت.

همگام با پدر

در بحبوحه جنگ جهانى اول، عراق هم مانند ايران صحنه تاخت‌وتاز نيروهاى انگليسى قرار گرفت. مراجع نجف براى بيرون راندن متجاوزان حكم جهاد صادر كردند و