يكى ديگر از علماى بزرگ خوانسار- كه با آثار باقيه‌اش، حق بزرگى بر ذمه علم و دانش دارد- مرحوم آيت اللّه حاج سيد احمد حسينى صفائى خوانسارى- طاب ثراه- است. اين گفتار كوتاه، بازگويى بخشى از زندگى علمى، حيات طيبه و آثار و خدمات گرانبهاى ايشان به عرصه دين و مذهب را برعهده دارد.

نسب آيت اللّه صفائى خوانسارى، برخوردار از نسبى روشن و افتخارآميز بود- كه به شريفان مدينه منوره همچون: قاضى سيد مهنا مدنى و يحيى عبيدلى مى‌رسد- كه با ٤٠ واسطه به حضرت امام زين العابدين و سيد الساجدين على بن الحسين عليهم السّلام مى‌رسد. نسب ايشان بدين شرح است:

«سيد احمد، فرزند محمّد رضا، فرزند احمد، فرزند رضا، فرزند عمو سيد، فرزند هاشم، فرزند مشهدى، فرزند جعفر، فرزند شمس الدين، فرزند مرجان، فرزند محمّد مؤمن، فرزند قاسم، فرزند همايون شاه، فرزند شاه قاسم بدلا، فرزند عبد الكريم شاه، فرزند ابو الحسن، فرزند شاه عبد اللّه، فرزند يحيى الفاضل، فرزند ابو الحسن وحاحدى، فرزند محمّد، فرزند حسن، فرزند على، فرزند محمّد، فرزند منصور، فرزند محمّد، فرزند عبد اللّه، فرزند عبد الواحد، فرزند شريف مالك، فرزند شهاب الدين، فرزند شريف حمزه المهنا الاكبر، فرزند داود، فرزند قاسم، فرزند عميد الدين، فرزند عبيد اللّه المكرم، فرزند عميد الدين، فرزند يحيى العبيدلى، فرزند حسن، فرزند جعفر الحجة، فرزند عبيد اللّه الاعرج.،

[١]. زمانى‌نژاد، دانشمندان خوانسار؛ ميرمحمّدى، فرزانگان خوانسار؛ انصارى قمى، مجله مسجد، شماره ٣٤، ٧٨- ٨٥؛ ميرمحمّدى، مجله مسجد، شماره ٤٨، ٨٢- ٩١.