سيد ميرزا احمد بن محتشم بن محمّد صالح حسينى ساوجى، فقيهى فاضل و از شاگردان حاج ملا احمد نراقى و ملقب به شيخ المجتهدين بود. وى در ١٣٠٥ ق درگذشت و در قبرستان شيخان قم به خاك سپرده شد.[١]

١٧. علامه فقيه شيخ احمد جرفادقانى (م بعد ١٢٦٤ ق)

ملا احمد بن على بن مختار گلپايگانى، فقيهى بزرگ و عالمى سترگ بود. او در كربلا از شاگردان صاحب رياض و فرزندش سيد محمّد مجاهد بود و در سال ١٢٣٨ ق از حاج ملا احمد نراقى به دريافت اجازه نقل حديث نائل آمد. از آثار ارزنده وى: منهج السداد فى شرح الارشاد، قواطع الاوهام فى نبذة من مسائل الحلال و الحرام، دعائم الدين فى اتفاق اصول الفقه المتين، ازاحة الشكوك فى تملك العبد المملوك و رساله‌هاى فقهى ديگر است.[٢]

١٨. علامه فقيه سيد على بن خليفه احسائى نجفى (م بعد ١٢٣٣ ق)

وى از شاگردان حاج ملا احمد نراقى بوده و اساس الاحكام او را در سال ١٢٣٣ ق به خط خود نگاشته و در كتابخانه آل خليفه موجود است.[٣]

١٩. فقيه جليل علامه شيخ محمّد ميثمى‌

شيخ محمّد بن محمّد يوسف ميثمى، از شاگردان حاج ملا احمد نراقى بوده و به استنساخ و گردآورى آثار استادش اهتمامى فراوان داشت. از آثارش «مسائل‌

[١]. نقباء البشر، ج ١، ص ١١٦.

[٢]. كرام البررة، ج ١، ص ٩٨؛ تراجم الرجال، ج ١، ص ٧٩.

[٣]. كرام البررة، ج ٢، ص ٥٠٦.