مطهر باب علم نبى امير المؤمنين على عليه السّلام و طلب توفيق از آن حضرت، در مدرسه بزرگ آخوند سكنى گزيد و در درس فقه و اصول حضرات آيات عظام: سيد ابو الحسن اصفهانى، نائينى و عراقى زانوى ادب به زمين زد و سالها از آنان كسب فيض نمود.

ايشان پس از مدتى شديدا مورد توجه مرحوم آيت اللّه آقا ضياء عراقى قرار گرفت تا آنجا كه از نزديكان و اصحاب استفتاء گرديد و در تدوين حاشيه دوم مرحوم محقق عراقى بر «عروة الوثقى» نقش بسزايى داشت.

معظم له خود مى‌فرمودند:

«ارتباط مرحوم آقا ضياء عراقى با من بيش از ارتباط يك استاد با شاگرد بود. بسيارى از اوقات پس از درس همراه ايشان بودم و اشكالات خود را تصحيح مى‌كردم. حتى بعضى از شبها در منزل مرحوم آقا ضياء مى‌خوابيدم ايشان نيمه شبى مرا بيدار كردند و فرمودند: فكرى به ذهنم رسيده است آنرا بنويسيد».

و نيز مى‌فرمودند:

«علاقه مرحوم آقا ضياء به ما به حدى بود كه تا زمانى كه ما در درس آن مرحوم حاضر نمى‌شديم، ايشان درس را شروع نمى‌كردند، حتى ما شاگرد خانگى آقا ضياء بوديم، ما در درس، ايشان را سر حرف مى‌آورديم تا بفهميم مطلب استاد چيست؟»

اساتيد

از آنچه گفته شد برمى‌آيد كه ايشان در طول مدت ٢٧ سال تلاش پيگير و خستگى‌ناپذير (١٣٣٥- ١٣٦١ ه. ق)[١] علوم رايج حوزه‌هاى علميه چون:

[١]. سال وفات مرحوم آقا ضياء عراقى( ره).