ص ٨: با ٤٧ واسطه ٤٤ صحيح است. نكته‌اى كه تذكر آن لازم به نظر مى‌رسد اين است كه براى اثبات سيادت، شهرت به سيادت كفايت مى‌كند و به شجره‌نامه نيازى نيست و چون در نظر بسيارى كه از وضع شجره‌نامه‌ها بى‌اطلاعند شجره‌نامه را بهترين دليل سيادت مى‌دانند، اشخاص درصدد تحصيل آن برمى‌آيند در صورتى كه اينجانب به كمتر شجره‌نامه‌اى برخوردم كه بى‌اشكال باشد و مثل آيت اللّه دهكردى كه شهرت به سيادتشان مسلم است نيازى به شجره‌نامه ندارند و اين شجره‌نامه كه در اين كتاب آورده شده برخلاف تعبير مترجم محترم دامت افاضاته برخلاف مسلّمات كتب انساب است. عبد اللّه باهر فرزندى به نام ابو الحسن محمّد پرهيزگار نداشته، تنها فرزند وى به نام محمّد شخصى است كه اتصال همه اشخاصى كه به عبد اللّه باهر مى‌پيوندند به واسطه اوست و او ابو عبد اللّه محمّد ارقط (آبله‌رو) است كه سبب آبله‌رو بودنش طبق كتب جسارتى بوده كه به حضرت صادق عليه السّلام كرده و حضرت او را نفرين نموده و در نتيجه كنيه يا وصف او با ابو الحسن محمّد پرهيزگار تطبيق نمى‌كند و از طرفى وى داراى فرزندى بنام محمّد نبوده است و لقب تاج العارفين در آن زمانها مرسوم نبوده و بين ولادت حضرت سجاد عليه السّلام سال ٣٨ و ولادت سيد جواد دهكردى- برادر معظم له- سال ١٢٦٥، (١٣٢٧) سال و ٤٤ واسطه بين آنها كه معدل سن ١٥/ ٤ ٢٧ خواهد بود، برخلاف معمول مى‌باشد.