پس از ١٨ سال كه تندباد اجل به فاصله ٣ روز هر دوى آنان را از او گرفت و دست تقدير گرد يتيمى را بر سرش نشانيد، سرپرستى او را، حاج ملا محمّد هاشم كبير، يكى از علماى معروف منطقه كه در كردكوى زندگى مى‌كرد، برعهده گرفت.

تحصيلات‌

وى تحصيلات خويش را در مكتبخانه با خواندن و نوشتن، قرائت قرآن مجيد، فراگيرى كتابهايى همچون: گلستان و بوستان سعدى، كليله و دمنه، نصاب الصبيان و طوفان البكاء و يادگيرى علم سياق، تجويد، حساب و هندسه آغاز كرد. پس از فراغت از آن، وى به همراه فرزند پدرخوانده‌اش، آقا شيخ محمّد على، نزد ملا محمّد هاشم كبير به تحصيل پرداخت.

وى در سال ١٣٤٠ ه. ق از كردكوى به گرگان مهاجرت كرد و با اقامت ٣ ساله در مدرسه صالحيه، مقدمات، ادبيات و منطق را نزد آقا شيخ عبد الصمد استرآبادى فراگرفت.

مهاجرت به مشهد مقدس‌

در اوايل سال ١٣٤٣ ه. ق، شوق تحصيل در حوزه علميه مشهد مقدس در جانش شررى برانگيخت كه تاب تحمل از وى ربود، و او را به آستان مقدس على بن موسى الرضا عليه السّلام كشانيد. فقيه فقيد با هوشيارى تمام و بهره‌ورى از اوقات خويش، شب از روز نشناخت و مرتب به درس علماى والامقام حوزه همچون:

ميرزا مهدى اصفهانى، فاضل بسطامى صاحب فردوس التواريخ، ملا هاشم خراسانى صاحب منتخب التواريخ، و اديب اول ميرزا عبد الجواد نيشابورى حاضر