دانشمندان عصر شاه سلطان حسين صفوى- بوده و احكام نماز را مطابق با فتاواى شهيد اول و شهيد ثانى به طرزى جالب و زيبا همراه با جدولهايى تنظيم نموده و مشتمل بر يك مقدمه و سه باب و يك خاتمه است.

اين رساله به اهتمام مرحوم سيد نصر اللّه تقوى، منطبق با فتاواى آيت اللّه سيد ابو الحسن اصفهانى و حاج ميرزا محمّد فيض قمى در ١٣٦٤ ه. ق در تهران به چاپ رسيده است.[١]

در كتاب معجم رجال الفكر فى النجف و به پيروى از آن، در كتاب مع علماء النجف الاشرف [ج ٢، ٣٤٥] بين ايشان و آيت اللّه حاج ميرزا محمّد كبير قمى، خلط كرده و تأليفات و فرزندان مرحوم كبير را براى ايشان نگاشته است.[٢]

فرزندان‌

از مرحوم آيت اللّه فيض، بجز شاگردان فراوان و تأليفات نفيس فقهى، نسلى دانشمند و با كمال برجاى ماند كه برخى از آنان عبارتند از:

١. مورخ آگاه و محقق متتبع مرحوم حجت الاسلام و المسلمين حاج ميرزا عباس فيض (١٣٣٠- ١٣٩٣ ه. ق)، صاحب تأليفات فراوان مانند گنجينه آثار قم (٢ ج)، قم و روحانيت، انجم فروزان (تاريخ ١٤ معصوم)، جدى فروزان (تاريخ قم و آستانه مقدسه)، تاريخ كاظمين و تاريخ پاكستان.

٢. عالم بزرگوار آقاى حاج آقا مهدى فيض، كه هم اينك وارث شايسته پدر عالى‌قدر خويش و از ائمه جماعات مسجد امام به شمار است و به جاى پدر، به گشايش امور مردم نيز اشتغال دارد.

٣. دكتر عليرضا فيض (ت ١٣٠٤ ه ش)، استاد دانشگاه تهران و نويسنده تأليفات حقوقى بسيار، مانند: مبادى فقه و اصول، اصطلاحات اصول، ترجمه‌

[١]. انصارى قمى، هزار كتاب پيرامون نماز، ص ١٠٩.

[٢]. امينى، معجم الرجال الفكر فى النجف، ج ٢، ص ٩٥٧.