اختران فقاهت بررسى زندگى علمى و سياسى گروهى از علماى سده اخير - انصارى قمى، ناصر الدين - الصفحة ٤٨٥
از سوى ديگر عشق و علاقه امام راحل به ايشان نيز وصفناشدنى است.
زمانى امام- در حدود ٥٠ سال پيش- از زيارت عتبات بازگشته بودند و در پاسخ پرسش امام موسى صدر كه پرسيده بود: «علماى نجف را چگونه يافتيد؟».
فرموده بودند: مثل آقا سيد محمّد رضاى (آيت اللّه العظمى گلپايگانى) خودمان ندارند.[١] و زمانى پس از سال ١٣٤١ بود كه امام شنيدند فرماندار قم در بيت آيت اللّه گلپايگانى به ساحت ايشان اهانت كرده و سخنانى تهديدآميز گفته بود. پس از چندى كه مسؤلين شهر- به اصطلاح- براى تبريك ميلاد امير المؤمنين عليه السّلام به ديدار امام رفته بودند، امام بدون فوت وقت و لحظهاى درنگ فرمودند:
«شنيدم يكى از رؤساى شهر در بيت محترم يكى از مراجع رفته و فضولى كرده است، او بايد از شهر بيرون برود. حوزه مباركه قم جاى اينگونه افراد خبيث نيست».[٢]
هنگام ورود حضرت امام به قم اولين جايى كه براى بازديد تشريف بردند، بيت آيت اللّه العظمى گلپايگانى بود و ديدار با مراجع و علماى قم را با ملاقات ايشان آغاز كردند.
و نيز بنا به تمايل حضرت امام جلسات مشورتى مراجع تقليد در اوان پيروزى انقلاب در بيت ايشان تشكيل مىشد.
نيز به آيت اللّه آقاى حاج آقا على صافى گلپايگانى فرموده بودند: «اگر آقاى گلپايگانى حتى با من مخالفت هم بكند، من مىدانم روى عرق دينى ايشان است».
ارتباط با امام خمينى
از آن زمان كه آيت اللّه العظمى گلپايگانى در دوران مرجعيت مرحوم آيت اللّه
[١]. مجله نور علم، ش ٣١، ص ١٠٥- ١٠٦.
[٢]. مكتب اسلام، س ٢٩، ش ٣( تيرماه ١٣٦٨).