را در تمام اقطار عالم جريحه‌دار كرد و بدين‌وسيله يك صفحه ننگين ديگرى بر پرونده جرائم بى‌حساب خود افزودند ... رجال مجاهد ما پيوسته درخت اسلام را با خونهاى پاك خود آبيارى كرده‌اند و نشاط آن را بازيافتند، هم اكنون باز از تشنگى و پژمردگى احساس شكايت مى‌كند.

من افتخار مى‌كنم كه خون ناچيز خود را به عنوان قربانى در راه حفظ دين و قرآن و نابودى ستمكاران تقديم كنم؛ زيرا زندگى با فشار ستمگران و دشمنان اسلام براى من چيزى جز مرگ يا بدتر از مرگ نيست ...».[١]

نيز در اعلاميه‌اى ديگر فرمودند:

«... عده بسيارى در تاريخ ملاحظه مى‌شوند كه درخت مقدس اسلام را با خون خود آبيارى نموده و ريشه آن را مستحكم ساخته و از سقوط آن جلوگيرى نموده‌اند. هم اكنون شاخه‌هاى اين درخت به خشكى تمايل نموده و اصل آن نيازمند به آبيارى جديدى است. من نيز خون خود را در اين راه اهدا مى‌كنم و بزرگترين افتخار من آن است كه اين هديه براى سلامتى دين مقدس اسلام و براى محفوظ ماندن قرآن مجيد از انواع تعديات و براى نابود شدن جنايتكاران وسيله‌اى قرار گيرد. نهايت خوشوقتى آنجاست كه اين هديه در پيشگاه حضرت بقية اللّه ارواحنا له الفداه مورد قبول واقع گردد.

زنده بودن و تماشاى عجايب و ملاحظه تسلط دشمنان ديرينه اسلام بر مقدرات مسلمانان در حكم مرگ و تلختر از مرگ است. بدا به حال ما اگر در مقابل خطر ساكت بنشينيم و ودايع گرانبهاى پيامبران را به رايگان به دست دشمنان بسپاريم. واى بر حال ملت ايران اگر خداى نخواسته افرادى از دشمن، اختيارات او را به دست گيرد.

تاريك روزى كه قدرت حمايت از دين و كشور از افراد ملت بكلى سلب گردد».[٢]

[١]. روحانى، اسناد انقلاب اسلامى، ج ١، صص ٨٧- ٩٠.

[٢]. روحانى، اسناد انقلاب اسلامى، ج ١، صص ٨٤- ٨٥. اين دو اعلاميه در هشت صفحه در پى چهلمين روز فاجعه مدرسه فيضيه صادر گرديده است.