امامان را هم نگاشت كه هنوز به چاپ نرسيده است. از ديگر كتابهايش حاشيه عروه (بحث اجتهاد و تقليد)، شرايع، كفايه و مكاسب، كتاب الخمس و كتاب النكاح و رساله در اصحاب اجماع است.

فرزند برومند وى، مرحوم استاد حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ على صفائى حائرى بود، كه از مفسران و فضلاى مشهور حوزه علميه قم به شمار مى‌رفت. وى كتابهاى بسيارى نگاشت و طلاب فراوانى را پرورش داد. برخى از كتابهايش عبارتند از: تطهير با جارى قرآن (٦ ج)، تفسير جزء ٣٠، روش برداشت از قرآن (تفسير سوره ص)، ديدارى تازه با قرآن (٢ ج)، روش نقد (٥ ج)، بررسى (نقد ماركسيسم)، عاشورا، غدير، اى قامت بلند امامت، بشنو از نى (شرح دعاى ابو حمزه)، فقر، انفاق، درسهايى از انقلاب (١٢ دفتر)، و مجموعه‌هاى شعر (٥ كتاب)، استاد صفائى درباره سوره‌هاى بقره، آل عمران، مدثر، علق و قدر تفسير نگاشت، كه هنوز به چاپ نرسيده است. وى در ٤٨ سالگى و در ٢٩ ربيع الاول ١٤٢٠ ه. ق در راه زيارت حضرت امام رضا عليه السّلام در اثر تصادف، بدرود حيات گفت.[١] پس از تشييع باشكوه، وى در جوار فرزند شهيدش، محمّد، در گلزار شهداى على بن جعفر قم به خاك سپرده شد.

[١]. انصارى، ناصر الدين. مجله آينه پژوهش، شماره ٥٩، ص ١٠٣- ١٠٤.