علمى لبنان بوده است. پدرش عالم فقيه جليل ابن ابى الحسن موسوى از شاگردان و داماد شهيد ثانى‌[١] و مادرش دختر شهيد ثانى و جدّ مادرى‌اش علامه بزرگ شيخ ابو القاسم نور الدين على بن عبد العالى ميسى عاملى و دايى او شيخ حسن صاحب معالم است.

وى به همراه دايى خود تحصيلات علوم دينى را نزد پدرش ابن ابى الحسن و سيد على صائغ عاملى و ملا عبد اللّه يزدى آغاز كرد و بسيارى از كتب فقه و اصول و ادبيات و منطق را نزد آنان بياموخت تا بدانجا كه از اهل نظر گرديد[٢] و پس از چندى به همراه شيخ حسن به نجف اشرف كوچيد و در درس محقق اردبيلى شركت جست. وى و صاحب معالم در تمام حالات از قبيل: تحصيل، تدريس، اساتيد، سنّ، روش فقهى و اصولى، عادت، زهد و تقوا مانند يكديگر بوده‌اند (كه بعضى از حالات وى در ترجمه صاحب معالم گذشت). صاحب مدارك در تحقيق مطالب علمى دستى توانا داشت و پس از دقت بسيار دست به تأليف مى‌زد، لذا تأليفاتش كم و دقايق مطالبش بسيار است.[٣]

تأليفات‌

١. حاشيه استبصار.

٢. حاشيه تهذيب الاحكام.

٣. حاشيه الالفية و النفلية شهيد اول.

٤. حاشيه الروضة البهية، (شرح لمعه شهيد ثانى).

٥. غاية المرام فى شرح مختصر شرايع الاسلام، (مختصر النافع).

[١]. كه پس از شهادت شهيد، همسر نخست او را- صبيه علامه شيخ على ميسى عاملى- به عقد خويش درآورد و از او سيد نور الدين على- نياى خاندان صدر عاملى- را به دنيا آورد.( تكملة امل الآمل: ٣٠٤ و ٣٥٣).

[٢]. تكملة امل الآمل، ص ٣٥٤.

[٣]. همان.