و شعراى قم، تهران و اصفهان در رثاى وى اشعار بسيارى به فارسى و عربى سرودند.[١] از جمله آنها مرثيه‌اى است كه شاعر اهل بيت مرحوم حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ محمّد على انصارى سرود:

باز دست جور و كين برداشت سرپوش از طبق‌		باز دلها ز آتش جور و ستم شد محترق‌
باز قلب زمره اسلاميان شد داغدار		پاره شد از دفتر اسلام محكمتر ورق‌
شد چو ياران از دو چشم مرد و زن جارى سرشك‌		عقده در دلها گلوها همچو مرد منخنق‌
ملت ايران به تن پوشيده ملبوس عزا		مسلمين خارج از ايران ز غم غرق عرق‌
واى از اين محنت كه چنگال جنايتكار چرخ‌		از جفا افشرد حلق آيت عظماى حق‌
بو الحسن آن سيد مظلوم نجل مصطفى‌		بيگناه از ظلم شد جانش ز جسمش مفترق‌
شمس گردون فقاهت از ستم آمد شهيد		از پى اين خون ناحق ريخت خون چشم شفق‌
آنكه در جود و سخاوت بُد چو بابش مرتضى‌		عنصر پاكش بُدى از نور جدش مختلق‌
از پى ترويج دين كوشنده بُد هفتاد سال‌		تا به تن بودش توان و طاقت و توش و رمق‌
فى قعود فى قيام كان و الليل غسق‌		فى ركوع فى سجود دام و الصبح شرق‌

[١]. مهدوى، تحفة الابرار، ج ٢، ص ٥٢٥- ٥٢٦.