آقا فرموده بودند: ليكن من مى‌گويم: دعا كنيد خدا مهر او را در دلم بيشتر نمايد تا مصيبت مرگ او در دلم بيشتر اثر كند و صبر كنم تا خداوند اجر و ثواب بيشترى به من عطا فرمايد».

دانشمند محترم جناب آقاى كريمى جهرمى نقل مى‌كردند:

«روزى- در ايام بيمارى آقا- به ديدن ايشان رفتم و ديدم دانه‌هايى از دست و سينه معظم له بيرون ريخته است، وقتى كه احوالشان را پرسيدم، فرمودند: اين درد به اتفاق پزشكان از شديدترين دردها است، اما ايندرد و كسالت هم شكر دارد، زيرا يا مجازات گناهان است كه بايد شكر كرد كه به آخرت نيافتاده و يا ترفيع درجه مى‌باشد كه اينهم شكر دارد و در هر حال جاى شكر است».

رعايت مستحبّات‌

آيت اللّه العظمى گلپايگانى سخت به آداب و مستحبات دين پايبند بوده و بدان ارج مى‌نهاد به عنوان مثال:

١- معظم له به زيارت مراقد اهلبيت چون حرم مطهر حضرت معصومه و حضرت امام على بن موسى الرضا- سالى يك بار- (سلام اللّه عليهما) مقيّد بوده و از هر فرصتى براى تشرّف به محضر آنان استفاده كرد.

٢- همچنين ايشان به گفتن اذان در خانه با صداى بلند اهتمام داشته و اين برنامه تخلّف‌ناپذير ايشان تا ساليانى پيش بوده است.

٣- نيز- تا زمانى كه حال مزاجى ايشان مساعد بود- براى تسليت و دلدارى مصيبت‌زدگان به خانه آنان رفته و در مجالس ختم درگذشتگان حاضر مى‌گرديد و هميشه شاهد آن بوده‌ايم كه در فقدان علماى شهرها معظم له اولين پيام تسليت را تلگراف مى‌فرمود.