صاحبان حق، با فصاحت و بلاغتى كم‌نظير داد سخن مى‌داد. آيت اللّه صافى (ره) اگرچه شاعرى چيره‌دست و واقف به سبكهاى مختلف شعرى ادوار مختلف ايران و قالبهاى آن بود، و با اشعار بسيارى از شعراى والامقام انس داشت و از استادان شعر معاصر محسوب مى‌شود، اما آنچه زمينه گرايش او را به شعر فارسى ترغيب مى‌كرد و باعث سرودن هزاران شعر در مدح اهل بيت و اسلام شد، زمينه‌هاى اعتقادى و علمى وى بود كه از جمله وجه مميز او با شعراى ديگر، مورد مطالعه است.

از ويژگيهاى ديگر اين سخنور كه نشان مى‌دهد در خلق آثار مختلف، سبك خاصى داشته، و مطالعات خود را نظم مى‌داده، و به عنوان يك كتاب‌شناس و منبع‌شناس شهير و برجسته مطرح بوده است، شيوه تأليف و تبويب آثارش مى‌باشد. وى از حافظه بسيار قوى برخوردار بود، بسيار مطالعه داشت، خوشنويس و خطشناس ماهرى بود؛ و بر منابع مختلف تاريخى، فقهى، سيره و كلام معصومان عليهم السّلام و علم جفر احاطه كامل داشت. آن اديب فقيه، پس از تحقيق و تتبع سخنان معصومان عليهم السّلام بويژه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و حضرت على عليه السّلام، ضمن بازنويسى عبارات عربى آنها را به نثر روان ترجمه مى‌كرد، و سپس به نظم مى‌كشيد، چنانكه خواننده مى‌تواند با يك نظر عين عبارات عربى، سپس ترجمه منثور و منظوم زيباى عبارات را با لذت بيابد.

تأليفات‌

از آن مرد بزرگ تأليفات گوناگونى در فقه، اصول، حديث، اخلاق، تاريخ و ادبيات به جاى مانده است، كه به برخى از آنها اشاره مى‌شود:

١. رساله‌هاى متعدد فقهى و اصولى، شامل موضوعات: خيار غبن، اجاره، منجزات مريض، تعارض احكام ظاهريه و واقعيه، تعارض اصولى و قواعد فقهى، تعادل و تراجيح، اجزاء، ظن مطلق، شبهه تحريميه، شبهه محصوره و تسامح در ادله سنن‌