مير فضل اللّه بن محمّد كيا استرآبادى يكى از بزرگان شاگردان محقق اردبيلى بوده است. مقام علمى وى نزد استادش بدان پايه بود كه محقق اردبيلى ديگران را بدو ارجاع مى‌داد.[١]

ميرزا محمّد اردبيلى صاحب منهج المقال به هنگام وفات محقق اردبيلى از او پرسيد:

«پس از شما در تعليم به چه كسى رجوع شود؟»

محقق اردبيلى پاسخ داد: در شرعيات به مير علّام حسينى و در عقليات به مير فضل اللّه رجوع نماييد.

ميرزا محمّد اردبيلى خشمگين شده و از اينكه او را در رديف آن دو تن قرار نداده بود، ناراحت شد و به مكه كوچيد.[٢]

٧. مير علّام حسينى‌

امير علّام بن ابى طالب حسينى‌كيا، يكى از افاضل تلامذه محقق اردبيلى است.

هنگامى كه از مقدس اردبيلى- در مرض وفاتش- پرسيدند:

پس از شما به كسى رجوع كنيم؟

فرمود: در علوم نقلى به مير علام و در امور عقلى به مير فضل اللّه استرآبادى رجوع نماييد.[٣]

وى همان است كه داستان تشرّف محقق اردبيلى به محضر مبارك حضرت وليعصر امام زمان- عجل اللّه تعالى فرجه الشريف- را نقل نموده است.

[١]. همان،( ق ١٠)، ص ١٨١.

[٢]. همان( ق ١١)، ص ٤٩٧.

[٣]. همان( ق ١٠)، ص ١٤٣.